czwartek, 17 marzec 2011 20:21

List na Adwent 2009

List przełożonej generalnej m. Franciszki Sagun na Adwent 2009

Warszawa, Adwent 2009


Kochane Siostry,

Na progu nowego Roku Liturgicznego i okresu Adwentu pragnę w szczególny sposób zatrzymać się w mojej refleksji nad Rokiem Kapłańskim, który obecnie przeżywamy w całym Kościele powszechnym.


Rok Kapłański, jak wiemy, został ogłoszony w bazylice watykańskiej przez Ojca Świętego Benedykta XVI w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, w dniu poświęconym tradycyjnie modlitwie za kapłanów.

Podczas homilii otwierającej Rok Kapłański Papież podkreślił, że Kościół potrzebuje świętych kapłanów, którzy pomogą wiernym doświadczyć miłosiernej miłości Pana i jednocześnie będą jej przekonującymi świadkami. W specjalnym liście skierowanym do kapłanów z tej samej okazji Ojciec Święty uzasadnia rację, dla której ten rok został ogłoszony, a jest nią „pragnienie przyczynienia się do krzewienia zapału wewnętrznej odnowy wszystkich kapłanów na rzecz silniejszego i bardziej wyrazistego świadectwa ewangelicznego we współczesnym świecie”. Papież wszystkim kapłanom postawił za wzór św. Jana Marię Vianneya, proboszcza z Ars, który nie tylko mówił, że „kapłaństwo to miłość Serca Jezusowego”, ale także całym swoim życiem świadczył o tej miłości. Ojciec Święty, odwołując się do myśli św. Jana M. Vianneya, podkreśla, że „to wzruszające wyrażenie pozwala nam nade wszystko przywołać z sympatią i uznaniem ogromny dar, jaki stanowią kapłani nie tylko dla Kościoła, lecz także dla samej ludzkości”, ze względu na przypominanie słów i gestów Chrystusa, na codzienny trud apostolski, na świadectwo służby miłości i wierności, niezależnie od znoszonych cierpień i prześladowań ze względu na wierność Bogu.

Ojciec Święty nie przemilcza jednak faktu, że Kościół cierpi także z powodu niewierności niektórych kapłanów i że oni tym samym stają się dla świata powodem zgorszenia i odrzucenia.

Kapłan, w myśl świętego Proboszcza z Ars, jest ogromnym darem dla swych wiernych: „Dobry pasterz, pasterz według Bożego Serca jest największym skarbem, jaki dobry Bóg może dać parafii, i jednym z najcenniejszych darów Bożego miłosierdzia”.

Kochane Siostry,

ze wzruszeniem i wdzięcznością powracam do słów i myśli naszej świętej Matki Założycielki, która w swoich pismach też wiele miejsca poświęciła trosce o kapłanów i powierzyła Zgromadzeniu misję modlitwy za nich. Nasz charyzmat, wypływający z Serca Jezusa konającego, powinien nas szczególnie na to uwrażliwić. To bowiem z przebitego na krzyżu boku Jezusa zrodził się Kościół i najważniejsze sakramenty – chrzest i Eucharystia. Kapłani, szafarze Eucharystii, na ołtarzach świata codziennie odnawiają Najświętszą Ofiarę, złożoną przez Jezusa na krzyżu. Jan Paweł II przypomni dobitniej, że „kapłan działa «in persona Christi» i dokonuje konsekracji chleba i wina, powtarzając gesty i słowa Jezusa z Ostatniej Wieczerzy. Poprzez ubogie dłonie kapłana Chrystus uobecnia w czasie swoją Ofiarę”.

Znamy cierpienie ludzi i narodów pozbawionych Mszy św. i możliwości przystępowania do Komunii św. z powodu braku kapłanów, bowiem „nie ma Eucharystii bez kapłaństwa, tak jak nie istnieje kapłaństwo bez Eucharystii”.

Matka Założycielka w XVI prośbie „Testamentu”, „Gorliwość o zbawienie dusz”, kieruje do nas żarliwy apel, aby „przysparzać Kościołowi” gorliwych kapłanów. Między innymi pisze, że „najbardziej Boska z Boskich rzeczy – współpracować nad zbawieniem dusz. A mnie się wydaje, że jeszcze bardziej Boska rzecz – współpracować nad uświęceniem dusz kapłańskich”.

W artykułach pisanych do „Dzwonka św. Olafa” Matka Urszula zachęca, aby się modlić o powołania kapłańskie: „Modlić się musimy coraz częściej, coraz goręcej o liczne powołania kapłańskie. Módlmy się o dobrych i licznych kapłanów. O ile możności przyczyniajmy się do tego, by powołania kapłańskie mogły dojrzewać i przynosić obfite owoce na chwałę Bożą i pożytek dusz”. W innym numerze, pisząc do olafitek, tak oto stwierdza: „Jeden ksiądz to setki tysięcy dusz, obmytych we Krwi Baranka z brudu grzechów, to miliony białych Hostii, rozdanych duszom łaknącym Boga, to niebo otwarte dla niezliczonej ilości dusz”.

Niech nauczanie Ojca Świętego Benedykta XVI, poświęcone kapłanom i ich misji w Kościele i świecie, a także prośby naszej Matki Założycielki zachęcą nas do wzmożonej modlitwy o uświęcenie kapłanów i w intencji owocności ich posługi duszpasterskiej i misyjnej, a także o nowe, gorliwe powołania do służby Bożej w Kościele. W naszych modlitwach nie zapominajmy też o wdzięczności Bogu za licznych kapłanów, którzy stanęli na naszej drodze życia, i za tych wszystkich, którzy nam służyli i służą wieloraką posługą jako kapelani naszych wspólnot zakonnych, spowiednicy, rekolekcjoniści, kierownicy duchowi. Pamiętajmy także o kapłanach, którzy borykają się z różnymi trudnościami, którzy są poddawani próbom i pokusom, którzy są prześladowani i oddają swoje życie za wiarę. Nie żałujmy w ich intencjach nie tylko modlitwy, ale także naszych ofiar.

Na koniec jeszcze, w nawiązaniu do rozpoczynającego się okresu Adwentu, pragnę życzyć nam wszystkim, abyśmy pozwoliły się kształtować i prowadzić poprzez codzienną liturgię i Słowo Boże, a także czynną miłość bliźniego, do coraz pełniejszego odkrywania tajemnicy Bożego przychodzenia i Jego obecności w naszym życiu i w życiu Kościoła.

Niech Maryja, Matka Słowa Wcielonego, wstawia się za nami i całym światem, a zwłaszcza za kapłanami, i niech nas wszystkich prowadzi do Jezusa.

Serdecznie pozdrawiam –

(-) m. Franciszka



PRZYPISY:
(1) Por. Benedykt XVI, homilia z dnia 19.06.2009.
(2) Benedykt XVI, List do kapłanów na Rok Kapłański.
(3) Tamże.
(4) Jan Paweł II, „Dar i tajemnica”.
(5) Tamże.
(6) „Dzwonek św. Olafa”, VII, 1926.
(7) „Dzwonek św. Olafa”, X, 1927.

Czytany 1666 razy Ostatnio zmieniany środa, 16 marzec 2016 20:49