czwartek, 17 marzec 2011 20:29

List na Adwent 2010

List przełożonej generalnej m. Franciszki Sagun na Adwent 2010

Warszawa, Adwent 2010

Kochane Siostry,

w pierwszą niedzielę Adwentu z całym Kościołem rozpoczynamy nowy rok liturgiczny. Liturgia czterech kolejnych tygodni, przybliżając wydarzenia zbawcze, będzie nas zachęcała do czujności, aby rozpoznać czas Bożego nawiedzenia. Adwent jest bowiem czasem niezawodnej nadziei, która już się spełniła w tajemnicy Wcielenia Jezusa i która się dokona w powtórnym Jego przyjściu. Jest to więc czas oczekiwania, przygotowania i czujności, czyli czas przeżywania życia z większą świadomością i uwagą i jednocześnie czas porządkowania i przywracania właściwej hierarchii wartości, poczucia smaku rzeczy boskich, wyostrzenia duchowego słuchu, aby usłyszeć kroki Tego, który przychodzi.

 

Ojciec Święty Benedykt XVI mówiąc o Adwencie podkreśla, że „jest to czas, który ma nam pomóc zrozumieć, że Pan jest blisko, że Pan wciąż przychodzi, aby być z nami, aby kształtować naszą miłość”.

Spontanicznie rodzi się pytanie: ile Adwentów było w naszym życiu i jak je przeżyłyśmy? Czy rzeczywiście był to dla nas czas łaski? Czy te okresy były kolejnym etapem na drodze naszego dojrzewania duchowego i ludzkiego? Czy nasza miłość choć trochę upodobniła się do miłości Serca Jezusa Konającego, czyli daru z siebie, bez wyrachowania i oczekiwania na miłość innych?

Pytajmy też siebie, czy nasze oczekiwanie na przyjście Pana jest choć trochę podobne do oczekiwania Maryi, Matki Jezusa, która bez trudu rozpoznała czas Bożego nawiedzenia i z wiarą przyjęła Boży plan względem Niej. Swoją gotowość pełnienia woli Bożej Maryja potwierdziła w słowach, które są hasłem naszego Zgromadzenia: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego”. Maryja pozostała wierna tym słowom do końca, niezależnie od sytuacji życiowej, w której się znalazła. Swoją postawę wierności raz danemu słowu kształtowała na drodze wiary i nadziei.

Zechciejmy razem z Maryją przeżyć ten szczególny czas. Zechciejmy tak jak Ona wyśpiewać nasze Magnificat za wielkie rzeczy, które Pan sprawił i wciąż dokonuje w dziejach ludzkości, Kościoła, naszego Zgromadzenia i w nas samych. Trwajmy razem z Maryją na modlitwie, rozważając i zachowując Słowo Boże, które codzienna liturgia nam ofiarowuje. Umacniajmy, razem z Maryją, naszą wiarę i nadzieję w jego spełnienie, bowiem chcemy wierzyć tak jak Ona, że rzeczywiście „dla Boga nie ma nic niemożliwego”.

Nasza Matka Założycielka w „Testamencie” skierowanym do nas napisała, że „ta ufność niezachwiana, dziecięca, spokojna jest jednym z największych dowodów miłości, jakie Jezusowi dać możemy”. W dzisiejszym świecie, gdzie wszystko poddaje się w wątpliwość, nasza postawa wiary, zakotwiczona w Bogu życia i miłości, może dla wielu stać się znakiem nadziei, że nie wszystko jest stracone, że warto się trudzić dla słusznych spraw i wartości. Liczni męczennicy naszych czasów wciąż niosą zapaloną pochodnię Chrystusa Zmartwychwstałego, głosząc zwycięstwo miłości nad nienawiścią i życia nad śmiercią. Także i my, dzięki konsekracji zakonnej, weszłyśmy na tę drogę całkowitego oddania się Panu – odnawiajmy więc naszą wierność Chrystusowi w codziennym życiu, rozpoznając przychodzącego Pana w każdej osobie, szczególnie tej, która jest obok nas w domu, na ulicy, w autobusie i tramwaju, w osobie chorej i potrzebującej pomocy. Niech nam nieustannie towarzyszą słowa Jezusa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).

W ramach formacji permanentnej osobistej i spotkań formacyjnych w naszych wspólnotach nie zapominajmy o naszym byciu w Kościele i z Kościołem, zarówno w wymiarze powszechnym, jak i partykularnym danego kraju, w którym żyjemy i pracujemy. Pragnę przypomnieć, że ukazała się posynodalna adhortacja apostolska „Verbum Domini”, stanowiąca podsumowanie XII Zgromadzenia Zwyczajnego Synodu Biskupów, obradującego w Rzymie w dniach 5-26 października 2008 r., którego temat brzmiał: „Słowo Boże w życiu i misji Kościoła”. W Kościele w Polsce natomiast w pierwszą niedzielę Adwentu rozpocznie się realizowanie trzyletniego programu duszpasterskiego: „Kościół domem i szkołą komunii”. Pierwszy rok trzyletniego programu koncentrować się będzie wokół tematu: „W komunii z Bogiem”. Ks. abp S. Gądecki, metropolita poznański, przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa, podczas prezentacji programu ocenił, że obecnie istotnym zadaniem Kościoła w Polsce jest rozbudzenie mistyki, a więc odbudowanie wrażliwości na więź z Bogiem. Podkreślił, że podstawowym elementem wiary chrześcijańskiej jest osobista relacja człowieka z Bogiem, zakorzenienie w Bogu. Zaznaczył także, że fundamentem wszelkich programów czy akcji duszpasterskich winno być umacnianie tej podstawowej dla wiary relacji. Jeśli „stracimy tę perspektywę, to akcje duszpasterskie – nawet te najlepiej przygotowane – zadowalać będę wyłącznie ich organizatorów, nie odnosząc głębszego efektu”. Rok liturgiczny 2010/2011 poświęcony więc będzie głównie „odkrywaniu mistycznych korzeni – komunii z Bogiem”.

Sądzę, że powyższe materiały i zawarte w nich treści powinny być włączone w nasze programy formacyjne i wykorzystane przez nas jako lektura duchowa i pomoc w „osobistym i wspólnotowym spotkaniu z Chrystusem, Słowem Życia, które stało się widzialne, i byśmy stawały się Jego zwiastunami, tak, aby dar życia Bożego rozprzestrzeniał się coraz bardziej w całym świecie”(1).

* * *

Mam nadzieję, że do wszystkich wspólnot dotarł 100 numer „Szarego Posłańca”, niemal w całości poświęcony aktualnym wiadomościom z życia Zgromadzenia, a także wiadomościom w aspekcie historycznym, obejmującym okres początków rozwoju Zgromadzenia w latach 1920-1939, czyli za życia Matki Założycielki.

W dniu 1 października br. w Pniewach zostało przyjętych 5 kandydatek do postulatu ścisłego. Także tego samego dnia w Tanzanii, w Mkiwa, zostało przyjętych do postulatu 5 kandydatek. W Polsce, w ostatnich miesiącach, wstąpiły do naszego Zgromadzenia dwie kandydatki: Ola z Blachowni k. Częstochowy (26.09) i Anna z Bratkowic k. Rzeszowa (21.11). Pierwsza z nich odbywa okres kandydatury we wspólnocie w Sieradzu-Monicach, druga w Tarnowie. Prośmy dla naszej młodzieży zakonnej o potrzebne łaski i umocnienie w powołaniu i nie ustawajmy w modlitwie o nowe powołania do naszego Zgromadzenia.

Po trzech latach pobytu w Rzymie wróciła do Tanzanii s. Anitha Kasanga (12.11). Po ok. dwóch latach pobytu w Boliwii powróciła do pracy w Brazylii, w Primavera, s. Anna Klimczak (17.11). W Oruro nadal pozostają s. Grażyna Małecka i s. Nelida Pilinco, Argentynka pochodzenia boliwijskiego. Siostra Nelida przebywa w Boliwii od 22 kwietnia br.

S. Marie-Thérèse Vallet od 7.10 br. wizytowała wspólnoty w Brazylii i Argentynie, natomiast s. Aleksandra Kmieciak zwizytowała w październiku wspólnoty na Ukrainie, a w najbliższym czasie przeprowadzi wizytację w naszej wspólnocie w Mińsku na Białorusi. Ja natomiast, pod koniec października br., zwizytowałam wspólnotę w Poznaniu na Taczaka, a obecnie jestem w trakcie wizytacji wspólnoty warszawskiej.

Łączę serdeczne pozdrowienia i zapewniam o modlitewnej pamięci –

PRZYPISY:
(1) Por. Posynodalna adhortacja apostolska Benedykta XVI „Verbum Domini”, p. 2.

m. Franciszka Sagun
Czytany 2475 razy Ostatnio zmieniany środa, 16 marzec 2016 20:42