czwartek, 26 listopad 2015 18:55

List na Adwent 2015

Pniewy, 21 listopada 2015
w Święto Ofiarowania NMP

Kochane Siostry,

Już wkrótce staniemy na progu nowego okresu liturgicznego i wejdziemy z całym Kościołem w czas Adwentu, czyli przygotowania na przyjście Jezusa w tajemnicy Wcielenia...

 

Tegoroczny Rok Liturgiczny podaruje całemu Kościołowi i światu szczególne łaski związane z Nadzwy­czajnym Jubileuszem Miłosierdzia, który zostanie rozpoczęty przez papieża Franciszka w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najśw. Maryi Panny, w dniu 8 grudnia br., w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Data otwarcia Bramy Bożego Miłosierdzia nie jest przypadkowa, nawiązuje do początku historii zbawienia, która jest nieprzerwanym pasmem Bożego miłosierdzia, czyli pochylania się Boga nad ludzkością i nad każdym bez wyjątku człowiekiem[1]. To Maryja, Matka Jezusa, jako pierwsza dostąpiła łaski Bożego miłosierdzia, która Ją przygotowała do całkowitego zawierzenia siebie Bogu w chwili Zwiastowania i do wypowiedzenia bezwarunkowego Tak na odwieczny plan Boga względem całej ludzkości. To dzięki Maryi Syn Boży, przybierając naturę ludzką, mógł zaświadczyć, do jakiej miary miłości jest zdolny Bóg Ojciec. Sam Jezus w rozmowie z Nikodemem to potwierdza, mówiąc: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 13,16). A w jeszcze innym miejscu dopowie, że przyszedł po to, aby „szukać i zbawiać to co zginęło” (por. Łk 19,10). Św. Paweł poszerza tę myśl mówiąc, że: „Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia” (Ef 2,4). Tak więc Bóg odpowiada pełnią przebaczenia na grzech i odrzucenie Bożej miłości.

Jest to rzeczywistość wciąż za mało znana i za mało zgłębiana przez dzisiejszy świat, który zadawala się namiastką szczęścia płynącego z dobrobytu, z namiętności i półprawd…, z przekonania, że bez Boga doskonale sobie poradzi! Obserwujemy z lękiem gwałtowne ataki na ludzką godność, na negowanie tożsamości człowieka i jego powołania, poprzez zanegowanie wartości tradycyjnej rodziny oraz poddanie w wątpliwość podstawowych norm moralnych. Są wciąż nieprzewidziane konsekwencje manipulacji genetycznych czy lansowania ideologii gender pod osłoną pięknych haseł nowoczes­no­ści czy postępu, które mogą i powinny budzić głęboki niepokój o przyszłość.

Rok Święty, który będziemy już wkrótce przeżywać, to szczególny czas łaski od Pana, wezwanie do przebaczenia, korzystania z darów Bożego Miłosierdzia poprzez wejście w bogactwo Dobrej Nowiny i moc świętych sakramentów, a zarazem wezwanie do miłości wzajemnej.

Czy my, które zaliczamy się do ludzi Kościoła, do grona osób powołanych do pójścia za Jezusem drogą rad ewangelicznych, możemy z całym spokojem powiedzieć, że w pełni odkryłyśmy miłość Boga, Jego nieskończone miłosierdzie? Czy ta miłość miłosierna Boga nas przemienia i upodobnia do Jezusa? Czy całym naszym życiem świadczymy o tym? To tylko niektóre pytania, które powinny nas mobilizować do tego, aby objawiła się w nas pełnia tajemnicy Bożego miłosierdzia. Zanim innym będziemy mówić o Bożym miłosierdziu, spróbujmy w okresie Adwentu odkryć Boże pochylenie się nad historią naszego życia. Niech to będzie swoisty rachunek sumienia w odkrywaniu wielkich dzieł, które Bóg dokonał w nas samych, w różnych okresach naszego życia, także dzięki spotkanym ludziom, przeżytym radościom, a także trudnym doświadczeniom, które przecież są nieodłączne od ludzkiego życia. Im bardziej odkryjemy, co Bóg uczynił w naszym życiu, tym bardziej będziemy zdolne dzielić się tym darem z innymi.

Papież Franciszek wzywa cały Kościół do nowego zaangażowania, aby świadczyć z większym entuzjazmem i przekonaniem o swojej wierze. Chodzi o to, aby być żywym znakiem miłości Ojca[2]. „Miłosierni jak Ojciec” jest mottem Roku Świętego, a programem słowa Jezusa: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6,36). Papież zachęca też, aby w Roku Jubileuszowym żyć w świetle słowa Bożego[3]. Liturgia okresu Adwentu, jak i cały rok liturgiczny, jest bogato zastawionym Stołem Słowa, nie przechodźmy obok niego obojętnie. Niech stanie się codziennym pokarmem na drodze naszego pielgrzymowania do Pana i wyrazem naszego bycia dla innych. Zgłębiajmy również osobiście i w naszych wspólnotach nauczanie Papieża Franciszka związane z Jubileuszem Miłosierdzia, aby mogło się spełnić Jego gorące pragnienie, „aby nadchodzące lata były naznaczone miłosierdziem tak, byśmy wyszli na spotkanie każdej osoby, niosąc dobroć i czułość Boga!”[4]

Pamiętajmy, że jesteśmy zrodzone w Sercu Jezusa Konającego i przez to samo zaproszone, aby miłość miłosierną, ukrytą w tym Sercu, w szczytowym momencie wypełnienia misji powierzonej Jezusowi przez Ojca, nieść światu i nią żyć na co dzień. Mamy być przez tę miłość ofiarną przemienione tak, aby Jezus mógł nami się posługiwać i wysługiwać, niosąc przesłanie miłości i nadziei wszędzie tam, gdzie ich brak. Zaszczepiać je w sercach dzieci, młodzieży i rodzin, ciepiących i konających. To jest misja powierzona nam przez Kościół ponad 90 lat temu i nie przestaje być aktualna także dzisiaj, w każdej szerokości geograficznej, wszędzie tam, gdzie nas Opatrzność Boża zaprowadziła. Nie marnujmy czasu na rzeczy drugorzędne i małej wagi, poszerzajmy nasze serca i otwierajmy nasze wspólnoty, i idźmy do tych, którzy czekają na naszą pomoc.

* * *

Pragnę przekazać kilka wiadomości z życia Zgromadzenia.

Jak co roku w styczniu, liczna grupa sióstr w Tanzanii będzie miała swoje uroczystości zakonne: 5 stycznia 2016 r. do nowicjatu zostanie przyjętych 11 postulantek, 6 stycznia – 8 nowicjuszek drugiego roku nowicjatu złoży pierwszą profesję zakonną, 5 profesek czasowych profesję wieczystą. 20 juniorystek ponowi profesję zakonną na rok lub dwa lata. Serdecznie proszę o otoczenie naszych Sióstr w Tanzanii serdeczną modlitwą.

Ponawiam serdeczną prośbę o modlitwę w intencji Sióstr w Kanadzie, które 6 grudnia br. będą dziękowały Bogu za 50 lat pracy na ziemi kanadyjskiej – włączmy się w to dziękczynienie i prośmy Pana o Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski na dalsze lata życia i posługi naszych Sióstr.

W dniach od 2 do 14 grudnia br. odwiedzę razem z s. asystentką Aleksandrą Kmieciak wspólnoty w Kanadzie z racji obchodów jubileuszowych i instalacji nowej przełożonej centrum kanadyjskiego s. Anny Fidor. Liczę na Sióstr modlitwę w tej intencji.

Serdecznie pozdrawiam –

(-) m. Franciszka

 

PRZYPISY:

[1] Por. Franciszek, Bulla Misericordiae vultus, 3.
[2] Ibid, 3.
[3] Ibid, 13-14.
[4] Ibid, 5.

Czytany 1219 razy Ostatnio zmieniany sobota, 29 październik 2016 15:36