środa, 04 wrzesień 2013 12:16

List na rozpoczęcie nowego roku pracy duchowej - 26 VIII 2013

List m. Franciszki Sagun na rozpoczęcie nowego roku pracy duchowej

Warszawa, 26 sierpnia 2013

Kochane Siostry,

rozpoczynamy kolejny rok pracy duchowej w naszym Zgromadzeniu. Obecny rok i najbliższe lata dla życia naszego Zgromadzenia mają znaczenie szczególne...

 

XVI Kapituła Generalna, która odbyła się w lipcu br. w Pniewach, powinna dać nowy impuls naszemu życiu i zaangażowaniu. Każda kapituła to kolejna okazja do głębszej refleksji i popatrzenia na nasze dziś i jutro. Zapewne dla Sióstr, które brały w niej udział (duża liczba po raz pierwszy) i mogły spojrzeć na całość naszego życia, przeżycie to pozostanie w pamięci i pozytywnie zaowocuje. W okólniku pokapitulnym, który Siostry niebawem otrzymają, postaram się przybliżyć całemu Zgromadzeniu przebieg tego wydarzenia. Także Szary Posłaniec, który przygotowujemy, będzie zawierał obszerną część sprawozdania z życia i pracy apostolskiej Zgromadzenia, przygotowanego na XVI Kapitułę z ostatniego sześciolecia poprzedniego Zarządu Generalnego.

Tak jak już pisałam w moim pierwszym liście w dniu zakończenia XVI Kapituły Generalnej, 31 lipca br., kapituła m.in. przyjęła uchwałę (jednogłośnie), aby rok 2013-2014 przeżywany był w naszych wspólnotach jako Rok Matki Franciszki Popiel. Uzasadnieniem jest nie tylko fakt, iż 16 sierpnia 2013 roku minęło 50 lat od jej nagłej śmierci w wypadku samochodowym na wrzesińskiej drodze; życzeniem wielu sióstr, które znały osobiście Matkę, ale także i tych, które „poznały” ją duchowo z listów i wspomnień o Niej, było to, aby w szczególny sposób tę pamięć nie tylko uczcić, lecz również zaczerpnąć z jej ducha, osobowości i życia, które jest wspaniałym przykładem wypełnienia szarourszulańskiego powołania. Rok Matki Popiel zainaugurowałyśmy 16 sierpnia w Węgierkach, w miejscu wypadku,  upamiętnionym kamieniem – to tam udała się autokarem pielgrzymka sióstr z Pniew, tam także, a wieczorem na cmentarzu pniewskim, mogłyśmy wysłuchać relacji s. Bernadetty Sobczak i s. Agnes Masłowskiej, które wówczas podróżowały z Matką; mogłyśmy także wsłuchać się w słowa Matki przez odczytane teksty i zjednoczyć się wokół Niej w modlitwie. Cieszy również, że były z nami siostrzenice i bratanica matki Franciszki, które z wielkim wzruszeniem przyjęły naszą inicjatywę.

Proponuję, aby ten szczególny Rok był przez nas przeżywany w duchu dziękczynienia, jak zazwyczaj przeżywa się każdy Jubileusz. Dziękujmy Bogu za dar Matki Franciszki Popiel, za jej wkład w budowanie naszego Zgromadzenia, za jej żar życia duchowego, które promieniowało nie tylko na naszą Rodzinę zakonną, ale na wiele zgromadzeń zakonnych w Polsce i nie tylko. Dziękujmy za jej prostotę i zwyczajność, taką franciszkową, która pomagała dostrzec piękno ludzkiego życia w każdym jego wymiarze. Jedna z sióstr, zaraz po śmierci m. Popiel, pisała tak: „Matka Franciszka zostawiła nam przykład autentycznej urszulańskiej świętości, pokornej, codziennej i wytrwałej do końca. Ten przykład nas zobowiązuje – jest niejako dalszym ciągiem tego, co dała nam Matuchna. Jest zastosowaniem ducha Matuchny do tych warunków, w których w tej chwili żyjemy”.

Bardzo też pragnę, aby ten Rok przeżywany przez nas w duchu wdzięczności poszerzył nasze serca o wdzięczność za wszystkie nasze Siostry, które poprzedziły nas do królestwa niebieskiego – od pierwszej, do ostatnio zmarłej s. Gemmy Canu w Italii. One wszystkie są dla nas potężnym wsparciem w drodze do Nieba, w codziennym przeżywaniu naszego urszulańskiego charyzmatu w radości i wierności podjętym zobowiązaniom.

Inną bardzo ważną uchwałą ostatniej Kapituły Generalnej było wezwanie skierowane do nas wszystkich, aby podjąć w całym naszym Zgromadzeniu wysiłek postawienia tamy narzekaniu  i niezadowoleniu poprzez rozwijanie ducha wdzięczności oraz kształtowanie postawy wynagra­dzającej i ofiarowania. Takiej postawy nie da się ukształtować poprzez zakazy i nakazy – wymaga ona wysiłku i dobrej woli ze strony każdej z nas, i to w codziennym życiu. Miejmy odwagę i gorące pragnienie, aby powracać do Ewangelii i kształtować takie postawy, które świadczą o naszej miłości do Chrystusa i do tych wszystkich, z którymi na co dzień dzielimy nasze życie, i które są jednocześnie odpowiedzią na pragnienia Jego Boskiego Serca. Popatrzmy dookoła siebie – zobaczmy przede wszystkim dobro, które jest w innych, a także i w nas samych – cieszmy się i dziękujmy Bogu za każdą z nas, za naszych bliskich i przyjaciół. Niech duch wdzięczności opanuje nasze myśli i nasze serce, niech pobudzi naszą wolę do czynienia i pomnażania dobra, a także do wielkodusznego przebaczania sobie i innym, gdy zajdzie tego potrzeba.

Jak wiemy, ważną decyzją XVI Kapituły było włączenie bł. Jana Pawła II do Patronów naszego Zgromadzenia. Mimo upływu czasu jakże wydają się wciąż aktualne słowa listu Papieża Jana Pawła II skierowane do Zgromadzenia z okazji jubileuszu 75. rocznicy powstania naszej Rodziny Zakonnej i które korespondują z myślami wcześniej zawartymi w tym liście: „Polecam Bogu przyszłość Waszego Zgromadzenia. Idźcie wytrwale, ofiarnie i mężnie drogą miłości. Takiego świadectwa oczekuje dzisiaj od Was Kościół, współczesny świat i człowiek. Zapominając o sobie, stawajcie się – na wzór Waszej Założycielki – wszystkim dla wszystkich, prowadząc wszystkich do Chrystusa, do miłości Jego Boskiego Serca. «Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie» (Mt 5,16)”. Niech więc liturgiczne wspomnienie bł. Jana Pawła II, które przypada 22 października, będzie okazją do ponownego zapoznania się z Jego życiem i bogatą treścią przemówień i listów skierowanych do naszego Zgromadzenia – niech to też będzie nasz duchowy wkład i przygotowanie do mającej się odbyć w 2014 roku Jego kanonizacji. Przy tej okazji zawierzajmy naszą Rodzinę zakonną i wszystkie jej sprawy, a zwłaszcza sprawę nowych powołań, wstawiennictwu przyszłego Świętego.

W Kościele powszechnym trwa nadal Rok Wiary, zainicjowany przez papieża Benedykta XVI, który zakończy się w listopadzie w uroczystość Chrystusa Króla. W Kościele polskim temat programu pracy duszpasterskiej na rok 2013/14 (począwszy od Adwentu) brzmi: „Wierzę w Syna Bożego”. Wśród priorytetów zaproponowanych przez Komisję ds. Duszpasterstwa przy KEP należy w sposób szczególny podkreślić dwa: Słowo Boże i ewangelizacja. Ponieważ są to treści ważne dla całego Kościoła, stąd też – jako bardzo aktualne – zdecydowałyśmy się umieścić w programie pracy dla całego Zgromadzenia.

Na szczególną uwagę w Roku Wiary zasługuje pierwsza encyklika Papieża Franciszka Lumen fidei, która ukazała się na początku lipca br. i jest w całości poświęcona wierze – zachęcam do zapoznania się z jej treścią, dostarczy nam wiele głębokich myśli na temat drogi wiary. Oto jedna z wielu: Wiara nie tylko patrzy na Jezusa, ale patrzy z punktu widzenia Jezusa, Jego oczami: jest uczestnictwem w Jego sposobie patrzenia [1]. Jakże te słowa są nam bliskie i przypominają zachętę naszej Matki Założycielki, aby wsłuchiwać się w Chrystusowe „pragnę” i oddawać Mu się całkowicie i bez zastrzeżeń tak, aby On sam mógł w nas i przez nas przedłużać swoją misję zbawczą [2].

Prośmy więc naszą świętą Matkę Założycielkę, błogosławionego Jana Pawła II, m. Franciszkę Popiel i wszystkie Siostry centrum niebieskiego, aby nieustannie wstawiały się za nami i wypraszały potrzebne łaski na ten nowy rok życia, pracy duchowej i apostolskiej dla całej naszej umiłowanej Rodziny zakonnej.

Serdecznie pozdrawiam –

(-) m. Franciszka

[1] Encyklika Papieża Franciszka, Lumen fidei, p. 18.

[2] Por. MUL Testament, prośba XVI, i Konstytucje Zgromadzenia, p. 3.

Czytany 1631 razy Ostatnio zmieniany wtorek, 16 luty 2016 16:07