sobota, 29 listopad 2014 21:47

List z okazji rozpoczęcia Roku Życia Konsekrowanego – 21 XI 2014

 

Logo Roku Życia KonsekrowanegoKochane Siostry,

Z całym Kościołem wchodzimy ponownie w okres Adwentu i tym samym w nowy rok liturgiczny. Kościół nieprzerwanie od wielu wieków poprzez poszczególne okresy roku liturgicznego ukazuje ludzkości historię zbawienia i zaprasza wiernych do coraz pełniejszego poznania tajemnic Jezusa Chrystusa, Zbawiciela świata, i zachęca do przeżywania ich w codziennym życiu.

 

Tegoroczny rok liturgiczny zbiega się, z inicjatywy papieża Franciszka, z Rokiem Życia Konsekrowanego, dla upamiętnienia pięćdziesiątej rocznicy powstania Dekretu Soboru Watykańskiego II, Perfectae caritatis, poświęconego odnowie życia konsekrowanego. Rozpoczęcie tego nadzwyczaj­nego roku w Kościele powszechnym nastąpi w pierwszą niedzielę Adwentu, 30 listopada 2014, a zakończenie jego jest przewidziane na 2 lutego 2016 r.

Zaprezentowane w Watykanie logo Roku Życia Konsekrowanego przedstawia gołębia utworzonego z napisanego w języku arabskim słowa „pokój”. Ma to oznaczać, że powołanie do życia konsekrowanego jest przykładem powszechnego pojednania w Chrystusie. Gołąb unosi się nad symbolizującą harmonię elementów ludzkich i ponadnaturalnych mozaiką w formie wody. Tuż obok umieszczono trzy gwiazdy jako odniesienie do miłości trynitarnej. Z kolei nad skrzydłami gołębia unosi się wielościenny symbol globu oddający często podkreślaną przez papieża Franciszka mnogość kultur współczesnego świata. W logo umieszczono także dwa łacińskie napisy: „Życie konsekrowane w Kościele dzisiaj” oraz „Ewangelia, Proroctwo, Nadzieja”(1).

Ogłaszając ten Rok w listopadzie 2013 r., Papież przypomniał, że „życie konsekrowane jest złożone, jest pełne łaski, ale i grzeszności. W tym roku pragniemy uznać i wyznać nasze słabości, pragniemy też z mocą pokazać światu, ile wśród nas jest świętości i żywotności. Jak wiele jest świętości ukrytej w naszych domach, klasztorach, ale przez to nie mniej owocnej, która sprawia, że konsekrowani są «żywymi ikonami Boga» po trzykroć Świętego”.

Papież Franciszek, podobnie zresztą jak jego wielcy poprzednicy na Stolicy Piotrowej, nie ukrywa, że ma wielkie oczekiwania wobec osób konsekrowanych – dał temu wyraz podczas wielu spotkań i przemówień. Spotykając się z Unią Przełożonych Generalnych zakonów męskich we Włoszech(2) wypowiedział niezwykle ważne słowa: „Zakonnicy powinni być ludźmi zdolnymi obudzić świat”! A podczas południowej modlitwy „Anioł Pański”, na placu św. Piotra w Rzymie, w tegorocznym Dniu Życia Konsekrowanego z mocą zaznaczył, że „osoby konsekrowane są znakiem Boga w różnych środowiskach życia, są zaczynem rozwoju społeczeństwa bardziej sprawiedliwego i braterskiego, są proroctwem dzielenia się z ludźmi prostymi i ubogimi. Życie konsekrowane, tak rozumiane i przeżywane, jawi się nam właśnie jako to, czym jest w rzeczywistości: jest darem Boga, darem Boga dla Kościoła, darem Boga dla Jego ludu! Każda osoba konsekrowana jest darem dla ludu Bożego w drodze(3).

Jak to zrobić, skąd czerpać taką zdolność i moc, aby być rzeczywiście darem dla Kościoła, dla Boga, dla innych? Jak świadczyć o Chrystusie, aby to świadectwo było zdolne doprowadzić innych i cały świat do odkrycia innej rzeczywistości poza tą widzialną i materialną? Sam papież w kolejnych wystąpieniach ukierunkowywał i pomagał do dania odpowiedzi na powyższe pytania. Podczas spotkania z nowicjuszami(4) zachęcał do głoszenia Ewangelii „autentycznością życia, konsekwencją życia”. Podkreślał, że „w naszym życiu inni powinni móc czytać Ewangelię! Pomimo naszych wad, które staramy się korygować, pomimo naszych ograniczeń, które Pan zna, ale także z naszą wielkodusznością, pozwalając, aby On w nas działał”. Podczas spotkania z jezuitami w Del Gesù(5) przypominał też o innej ważnej prawdzie, że „siła Kościoła – i tym samym siła życia konsekrowanego – nie leży w nim samym i w jego zdolnościach organizacyjnych, ale kryje się w głębinach Boga” – prośmy więc Pana, aby nas nieustannie wspomagał, oświecał i prowadził przez swojego Ducha.

Na zakończenie nie sposób nie odwołać się do posynodalnej adhortacji Jana Pawła II Vita consecrata, która jest swoistą syntezą troski Kościoła o życie konsekrowane i jego misję w dzisiejszym świecie. Odczytajmy to poniższe przesłanie zawarte w p. 109 adhortacji z nową otwartością i zrozumieniem, z nowym dynamizmem wiary i pragnieniem odnowy duchowej:

„Chrześcijanie, pogrążeni w trudach i troskach tego świata, ale tak jak wy powołani do świętości, pragną dostrzegać w was serca oczyszczone, które oczyma wiary «widzą» Boga – ludzi poddających się ulegle działaniu Ducha Świętego, dochowujących wierności charyzmatowi swego powołania i misji. Dobrze wiecie, że weszliście na drogę nieustannego nawrócenia, wyłącznego poświęcenia się miłości do Boga i braci, aby dawać coraz wspanialsze świadectwo łaski, która przemienia chrześcijańską egzystencję. Świat i Kościół szukają autentycznych świadków Chrystusa. Życie konsekrowane jest darem ofiarowanym nam przez Boga, aby wszyscy mogli dostrzec «to, co jedynie jest potrzebne» (por. Łk 10, 42 ). Dawać świadectwo o Chrystusie swoim życiem, czynami i słowami – oto szczególna misja życia konsekrowanego w Kościele i w świecie”.

Sadzę, że okres Adwentu, w który wchodzimy, i cały rok liturgiczny przeżywany z całym Kościołem może być – jeśli tylko zechcemy – skutecznym źródłem nieustannej odnowy, nawrócenia, przylgnięcia do Chrystusa i świadczenia o Nim całym życiem.

Prośmy też naszą świętą Matkę Założycielkę i Siostry Centrum Niebieskiego, aby się wstawiały za nami i wypraszały potrzebne łaski nie tylko dla nas, ale dla wszystkich osób konsekrowanych, i o dar nowych powołań dla Kościoła.

Serdecznie pozdrawiam –

(-) m. Franciszka Sagun

Warszawa, 21 listopada 2014

 

PRZYPISY:

(1) Za Radiem Watykańskim z dn. 10.10.2014.
(2) Watykan, 29.11.2013.
(3) Anioł Pański, 2.02.2014.
(4) Watykan, 6.07.2013.
(5) Rzym, Kościół Del Gesù, 3.01.2014.

Czytany 1556 razy Ostatnio zmieniany wtorek, 09 luty 2016 17:09