czwartek, 17 marzec 2011 18:55

List m. Franciszki Sagun do Zgromadzenia po powrocie z Tanzanii

Warszawa, 21 listopada 2008


Kochane Siostry,

Kilka dni temu wróciłyśmy z s. Anną Fidor z długiej podróży do Afryki. Pragniemy podzielić się z całym Zgromadzeniem naszymi przeżyciami ze spotkań z Siostrami i Wspólnotami centrum tanzańskiego.


Nade wszystko dziękujemy dobremu Bogu za 17 lat istnienia naszej misji na kontynencie afrykańskim i za niezwykły jej rozwój w postaci licznych powołań, wspólnot i prowadzonych dzieł. Niemal na każdym kroku doświadczałyśmy, że jest to dzieło Boże i że Boża opieka nieustannie Siostrom towarzyszy, mimo czasem słabości i ułomności ludzkiej.

Centrum tanzańskie, oprócz s. Rity Fiorillo, przełożonej centrum, i s. Incoronaty Lemmo – dwóch sióstr Włoszek – obecnie liczy ok. 150 sióstr tubylczych, w tym 60 profesek wieczystych, 39 juniorystek, 22 nowicjuszki (I i II roku łącznie), 22 postulantki i 9 kandydatek. Największą wspólnotą jest wspólnota formacji początkowej w Mkiwa, licząca ponad 70 sióstr; pozostałych 12 wspólnot to wspólnoty mniej liczne – od 4 do 10 sióstr.

Czytając kronikę podróży, przygotowaną przez s. Annę, będą mogły Siostry razem z nami odbyć tę fascynującą podróż, aby lepiej poznać i bardziej pokochać tę tak liczną grupę Sióstr, które poprzez intensywne życie modlitwy, pracy i zaangażowania apostolskiego, podobnie jak każda z nas, włączają się w głoszenie Królestwa Bożego Serca na ziemi i przekazują innym nasz urszulański charyzmat.

Piszę ten list w Święto Ofiarowania Matki Bożej w Świątyni Jerozolimskiej – to dziś przypada 78. rocznica zatwierdzenia Konstytucji Zgromadzenia. Jakże nie dziękować Bogu za dar naszej Rodziny Zakonnej i za każdą szarą urszulankę… Ale jednocześnie nie ustawajmy w modlitwie, za przyczyną św. Urszuli, naszej Matki Założycielki, o wierność każdej z nas prawu zakonnemu i o dar nowych, gorliwych powołań. Nie muszę chyba pisać, jak wielkie jest żniwo Pana i jak mało jest robotników… Na kontynencie afrykańskim doświadczyłyśmy tego, jak cennym darem jest obecność osób konsekrowanych, ludzi do końca oddanych Bogu i człowiekowi. Prośmy więc Pana żniwa, aby posyłał nadal robotników na swoje żniwo.

Zbliżamy się do końca roku liturgicznego i za kilka dni wejdziemy w Adwent – okres bezpośredniego przygotowania do świąt Bożego Narodzenia. Czas Adwentu to także czas oczekiwania na powtórne przyjście Jezusa. Niech to podwójne oczekiwanie będzie czujne i zarazem owocne w miłość, która jest prawdziwą miarą naszego być lub nie być w pełni osobą konsekrowaną, ponieważ zasadniczym celem tego życia jest „dążenie do doskonałej miłości…”.

Pragnę serdecznie podziękować Siostrom za liczne znaki pamięci z okazji św. Franciszka i za towarzyszenie nam modlitwą i sercem podczas pobytu w Tanzanii. Dziękuję zwłaszcza Siostrom chorym i cierpiącym za ich wierną bliskość i pamięć w moich i Zgromadzenia intencjach.

Serdecznie pozdrawiam każdą z Kochanych Sióstr i zapewniam o mojej bliskości i modlitwie –

(-) m. Franciszka
 
Czytany 1626 razy Ostatnio zmieniany środa, 16 marzec 2016 20:50