poniedziałek, 14 wrzesień 2015 19:50

List na rozpoczęcie nowego roku pracy duchowej - 21 VIII 2015

Warszawa, 21 sierpnia 2015

Kochane Siostry,

tak jak każdego roku we wrześniu, w większości naszych wspólnot – szczególnie na półkuli północnej – rozpoczynamy kolejny rok pracy. Jesteśmy w trakcie rozpo­czę­tego w kwietniu br. Jubileuszu 150. rocznicy urodzin naszej świętej Matki Założycielki. Czujemy wszystkie, że jest to szczególny rok łaski dla każdej z nas, dla naszych wspólnot, a także dla środowisk, w których żyjemy i pracujemy. W ostatnim Szarym Posłańcu, z czerwca br., starałyśmy się zebrać ważniejsze wydarzenia związane z tą niecodzienną okolicznością. Same widzimy, jak bardzo święta Urszula jest znana i kochana nie tylko przez nas, szare urszulanki, ale przez coraz szersze kręgi hierarchii i osób świeckich. Coraz więcej osób modli się za Jej wstawiennictwem i wyprasza potrzebne łaski dla siebie i swoich rodzin. Jest za co dziękować Bogu!

 

W tym miejscu pragnę serdecznie podziękować wszystkim Siostrom za czynne włączenie się w obchody jubileuszowe przez organizowanie licznych uroczystości, różnego rodzaju imprez, wykorzystanie środków przekazu społecznego, przygotowywanie pozycji książkowych i innych materiałów służących szerzeniu kultu św. Urszuli. Dziękuję Siostrom chorym i starszym, które nieprzerwanie wspierają całe Zgromadzenie modlitwą i ofiarą, nie zawsze widoczną i nam znaną, ale nie mniej skuteczną w innym wymiarze!

Nie możemy jednak w przeżywaniu tego jubileuszu ograniczyć się do jednorazowych celebracji czy też inicjatyw innego typu, które bez wątpienia są piękne i cenne dla nas, dla innych... Musimy wciąż na nowo siebie pytać, na ile my, duchowe córki św. Urszuli, jesteśmy do Niej choć trochę podobne i na ile żyjemy charyzmatem przez Nią nam pozostawionym. Czy on kształtuje nasze myślenie i nasze konkretne postawy, wybory?

Aby lepiej odpowiedzieć na te pytania, spróbujmy ponownie sięgnąć do Pism Matki Założycielki, zwłaszcza do Testamentu, który Matka nam pozostawiła w formie Próśb do „swych Dzieci najdroższych”. Testament Założycielki – można powiedzieć – jest syntezą naszej duchowości, jest próbą ujęcia w słowach kształtu naszego życia, urszulanek Serca Jezusa Konającego. W nim też jest ukryta nasza tożsamość i to, jakie powinnyśmy być, jeżeli chcemy w pełni odpowiedzieć na nasze powołanie.

W Roku Jubileuszowym św. Urszuli nie sposób więc nie wrócić do tego, co stanowi fundament naszej Rodziny zakonnej i jest jednocześnie źródłem, z którego możemy nieustannie czerpać ożywcze soki dla odnowy naszego życia w każdym jego wymiarze! Dla każdej z nas, szarej urszulanki, Testament Założycielki jest skarbem ukrytym w roli naszej codzienności. Jest perłą, dla której warto poświęcić wszystko, aby ją nabyć. Jest pewnym i niezawodnym przewodnikiem i drogowskazem na drodze realizacji przykazania miłości Boga i człowieka – czyli skutecznym narzędziem dążenia do świętości.

W tym więc szczególnym roku niech Testament Matuchny będzie dla każdej z nas lekturą obowiązkową, tekstem podstawowym rozmyślania. Niech prowadzi do kontemplacji i naśladowania Boskiego Serca Jezusa w Jego bezwarunkowej miłości do Boga Ojca i do każdego człowieka. A jednocześnie niech będzie naszą odpowiedzią na ostatnie słowa Matki skierowane do nas: „Chciałabym ciągle i ciągle Was prosić, Dzieci moje: przede wszystkim starajcie się o świętość. To jest cel Waszego wstąpienia do klasztoru, to jest Wola Boża – Wasze uświęcenie. Bądźcie święte – i błogosławieństwo Boże na Kongregacji naszej spoczywać będzie. (...) Bądźcie święte – i będziecie pociechą dla Serca Jezusa Konającego. Bądźcie święte!”

Bł. Paweł VI w przemówieniu do sióstr zakonnych powiedział: „Życie zakonne, dziś bardziej niż kiedykolwiek, powinno być przeżywane w swojej prawdziwej integralności, w swoich wzniosłych i olbrzymich wymaganiach, w swej głębi ożywianej stale wierną i regularną modlitwą i czujnością we wnętrzu duszy, w swej twardej i zwykłej praktyce świętych ślubów. Jednym słowem, zakonnica powinna być święta. Albo jest święta, albo w ogóle nie jest zakonnicą”[1].

Słowa te, wypowiedziane kilkadziesiąt lat temu, nie straciły nic ze swej aktualności, bowiem „życie konsekrowane powinno odzwierciedlać sposób życia samego Chrystusa” (por. VC, 32).

 

Kochane Siostry,

przeżywany rok jest szczególny dla całego Kościoła. Wciąż trwa Rok Życia Konse­kro­wanego, ogłoszony kilka miesięcy temu przez papieża Franciszka. W październiku br. mija 50. rocznica soborowego Dekretu o przystosowanej odnowie życia zakonnego Perfectae caritatis (28 X 1965), który razem z Konstytucją dogmatyczną o Kościele Lumen gentium wytyczył drogi odnowy życia konsekrowanego w Kościele powszechnym.

Za kilka tygodni, od 4 do 25 października, będziemy świadkami drugiej części Synodu Biskupów poświęconego rodzinie. Jak bardzo palący i ważny jest ten temat, nie trzeba pisać – otoczmy prace Ojców Synodalnych i rodziny naszą wytrwałą modlitwą. Nie szczędźmy też ofiar w tej intencji.

Innym ważnym wydarzeniem tego roku jest, zapowiedziany już wcześniej przez papieża Franciszka, Rok Święty – Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, który rozpocznie się 8 grudnia, w Święto Niepokalanego Poczęcia NMP, a zakończy w uroczystość liturgiczną Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, 20 listopada 2016 roku. Papieska bulla Misericordiae vultus obszernie zapoznaje wiernych i ludzi dobrej woli o tym, czym jest i jak powinien być przeżywany ten nadzwyczajny rok łaski. W programie pracy rocznej przewidziałyśmy tematy z tym związane – niech one dopomogą do pogłębienia i pełniejszego zrozumienia miłości miłosiernej Boga i „stawania się narzędziami miłosierdzia względem innych, ponieważ pierwsi otrzymaliśmy je od Boga”[2].

W roku 2016 Polska będzie przeżywała 1050. rocznicę Chrztu Polski oraz będzie gospodarzem lipcowych Światowych Dni Młodzieży, na które przyjedzie Ojciec Święty Franciszek. Są to wydarzenia historyczne, niezwykle ważne dla Kościoła, który jest w Polsce, i całego społe­czeństwa – chciejmy te wydarzenia nie tylko śledzić dzięki środkom masowego przekazu, ale także poprzez udział w nabożeństwach czy też spotkaniach z Ojcem Świętym – myślę tu szczególnie o Siostrach, które pracują z młodzieżą… Otwórzmy nasze domy na przyjęcie młodzieży, która zechce uczestniczyć w wyżej wspomnianych Światowych Dniach Młodzieży.

W naszym Zgromadzeniu, oprócz Jubileuszu urodzin św. Urszuli i kolejnych inicjatyw z tym związanych, nie możemy zapomnieć o innych ważnych rocznicach, które będziemy przeżywać jeszcze w tym roku kalendarzowym – wymienię tylko niektóre:

We wrześniu br. mija 25 lat od reaktywowania (po 28 latach przerwy) szkoły pniewskiej, założonej 95 lat temu przez św. Urszulę. Wspólnie pragniemy dziękować Bogu za możliwość prowadzenia nadal tej placówki, która kształtuje kolejne pokolenia Polaków, a od kilku lat także młodzież z Ukrainy i Białorusi.

Także we wrześniu mija 25 lat od rozpoczęcia naszej pracy na Ukrainie i w Tanzanii, a w grudniu br. Siostry w Kanadzie będą przeżywać swój złoty jubileusz życia i pracy na ziemi kanadyjskiej. Dziękujmy Bogu za nasze Siostry w wyżej wspomnianych krajach, za ich ofiarną pracę oraz za wszystkie osoby, dzięki którym ta nasza obecność i misja była możliwa do zrealizowania. Dziękujmy Bogu za dar licznych powołań do naszego Zgromadzenia, zwłaszcza w Tanzanii, i prośmy o dalszą Bożą opiekę nad Siostrami i wspólnotami, nad prowadzonymi dziełami i podejmowanymi pracami – aby wszystko było na większą chwałę Bożą i pożytek tych wszystkich, dla których pracujemy i z którymi dzielimy naszą codzienność.

Serdecznie pozdrawiam –

(-) m. Franciszka Sagun

 

PRZYPISY:

[1] Bł. Paweł VI, przemówienie do sióstr misjonarek Maryi w Grottaferrata, 11.09.1965.
[2] Por. Franciszek, bulla Misericordiae vultus.

Czytany 914 razy Ostatnio zmieniany wtorek, 09 luty 2016 16:46