czwartek, 17 marzec 2011 21:25

List z 22.02.2006r.

List przełożonej generalnej m. Jolanty Olech do Zgromadzenia

Warszawa, 22 lutego 2006

Kochane Siostry,

Pozdrawiam serdecznie każdą z Sióstr u progu Wielkiego Postu, czasu tak bliskiego wierzącym w Jezusa Chrystusa, a szczególnie nam, poświęconym kontemplacji Jego Konającego Serca. I serdecznie zachęcam, abyśmy słowem, czynem i przykładem osobistym wspomagały się wzajemnie w "wewnętrznej pielgrzymce do Tego, który jest źródłem miłosierdzia. Jest to pielgrzymka po pustyni naszego ubóstwa, w której On sam nam towarzyszy, wspierając nas w drodze ku radości Wielkiej Nocy"1. Dla urszulanki SJK ta pielgrzymka jest czasem wewnętrznej przemiany, odnowieniem łaski chrztu świętego i konsekracji zakonnej, a także czasem pokuty i wzmożonej troski o innych.


Proponuję, by towarzyszką naszej pielgrzymki w tegorocznym Wielkim Poście była medytacyjna lektura encykliki Papieża Benedykta XVI "Bóg jest miłością" ("Deus caritas est"). Znajdziemy w słowach Papieża światło, rozświetlające prawdę o Bożej miłości ku nam i o nierozerwalnym związku miłości Boga i bliźniego, oraz nową zachętę, aby spojrzeć na tę sprawę jeszcze raz i w sposób pogłębiony. Znajdziemy wiele wskazań, jak żyć, by wiara w Bożą miłość stawała się prawdziwie "podstawową opcją naszego życia"2 i coraz pełniej owocowała w naszych postawach i działaniach, w stosunku do życia, do ludzi, do zdarzeń. Dla Sióstr w Polsce niech ta lektura będzie jednocześnie przygotowaniem duchowym do pielgrzymki Papieża do Polski, przewidzianej na 25-28 maja 2006.

Zachęta do skupienia się na encyklice nie wyklucza, oczywiście, stałego kontaktu z pismami Świętej Matki Założycielki. Przypominam też o naszych wspólnotowych znakach pokuty i pojednania w czasie Wielkiego Postu i zachęcam, jak pisałam wyżej, do wzmożonej troski o innych, najpierw tych najbliższych. Tak bardzo ważne jest bowiem w naszej duchowości, aby słowom i deklaracjom towarzyszył czyn. A "caritas chrześcijańska jest przede wszystkim odpowiedzią na to, co w konkretnej sytuacji stanowi bezpośrednią konieczność...". I "Działanie praktyczne pozostaje niewystarczające, jeżeli nie jest w nim uchwytna miłość do człowieka, miłość, która się karmi spotkaniem z Chrystusem. Głęboki, osobisty udział w potrzebie i cierpieniu drugiego staje się w ten sposób dawaniem samego siebie: aby dar nie upokarzał drugiego, muszę mu dać nie tylko coś mojego, ale siebie samego, muszę być obecny w darze jako osoba"3.

Kochane Siostry, tydzień temu wróciłam z Fatimy, gdzie uczestniczyłam w zebraniu plenarnym Europejskiej Unii Konferencji Przełożonych Wyższych. Tematem wiodącym zebrania było: "Nasze życie duchowe wobec współczesnych wyzwań Europy". Spotkanie odbyło się w dobrej, serdecznej atmosferze, a przesłanie, skierowane do zakonników i zakonnic Europy, wobec trudności, jakie przeżywa nasz kontynent, kładzie nacisk na:

* Prymat Boga w naszym życiu tu i teraz, postrzeganym i przeżywanym jako czas łaski. To właśnie doświadczenie modlitwy i kontemplacji czyni nas wiarygodnymi świadkami, zdolnymi do tego, by proponować wiarę w świecie poszukującym sensu, często bez nadziei i niepewnym swego jutra.
* Życie wspólnotowe, które uczy nas żyć razem w różnorodności, postrzeganej jako bogactwo, a nie jako zagrożenie; jest szkołą cierpliwego dialogu i spotkania; zachęca do wychodzenia z magicznego kręgu własnych schematów, z lęku przed drugim, przed obcym, przed innym.
* Pojednanie - jako stała postawa i owoc doświadczenia dialogu, prawdy i pokory, które prowadzi nas do odkrycia siły przebaczenia. Bez pojednania i przebaczenia nie ma pogłębionego życia duchowego i nie może być pokoju w naszych sercach. Natomiast pojednani ze sobą, z naszymi siostrami i braćmi, możemy stać się w naszym środowisku tymi, którzy swą postawą będą leczyli tak liczne rany i rozdarcia.
* Życie ślubami, które uzdalnia nas do tego, byśmy pełniej miłowali i służyli; abyśmy w świecie odchodzącym od wartości swym przykładem pokazali, że życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie jest możliwe i że niesie pokój i szczęście.
* Przyjęcie Boga w każdej okoliczności, nawet w trudnych sytuacjach, w momentach, w których Pan Bóg stawia nam wymagania - to też świadectwo dla tych, którzy szukają sensu życia, i dla kontynentu, który "szuka swej duszy".

Dzielę się z Siostrami tym przesłaniem, choć nie ma jeszcze oficjalnego tekstu, bo jest ono, moim zdaniem, bardzo dla nas ważne, szczególnie w tej pielgrzymce nawrócenia, jaką jest Wielki Post. Tym ważniejsze, że rozważane wspólnie, w gronie ponad 400 tysięcy zakonnic i zakonników w Europie. Ufam, że każda z nas przeczyta je z uwagą i na pewno znajdzie coś dla siebie. A dla nas, w czasie zebrania, było ogromną radością, że mogliśmy wspólnie - przedstawiciele osób konsekrowanych z całej Europy - rozmawiać o tak ważnych dla nas sprawach. Ostatniego dnia mieliśmy Mszę św. w kaplicy Objawienia, a potem trochę czasu wolnego, aby pomodlić się w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. Zabrałam tam duchowo każdą Siostrę z osobna.

Razem z tym listem otrzymają Siostry nowy numer "Wiadomości Bieżących", w którym jest trochę wiadomości z różnych stron świata. Siostry w Lyonie są w trakcie przeprowadzki do nowego domu i życzymy im serdecznie, by nowa siedziba była bardzo przyjazna. Cieszymy się nowymi profeskami wieczystymi w Brazylii (s. Lourdes) i Argentynie (s. Maria), nowicjatem brazylijsko-argentyńskim w Kurytybie, nową placówką w Tanzanii i innymi rodzinnymi wiadomościami. Otrzymają Siostry również, do bibliotek domowych, III tom naszego rocznika, obejmujący dwie kadencje pracy m. Urszuli Frankiewicz jako przełożonej generalnej. Cieszymy się, że choć z opóźnieniem, udało się wydać ten tom.

Przede mną - zebranie rady generalnej ścisłej i poszerzonej i różne spotkania, związane z pracą w Konsulcie. Za kilkanaście dni wyjeżdżam do Rzymu, a potem z s. Franciszką Sagun na Filipiny. W trakcie naszego pobytu zostanie oddany do użytku w Tagaytay nowy dom, wybudowany już naszymi siłami z myślą o kandydatkach i postulantkach. Po powrocie wszystko opowiem. Przyjedzie też do Europy na wypoczynek s. Wioletta. Będę starała się wrócić do Polski krótko po powrocie z Filipin. Muszę zmienić trochę plany (planowałam wizytację w domach włoskich), ponieważ czekają tu na mnie różne pilne sprawy.

Siostry kochane, polećmy Matce Bożej nasze dobre intencje i zamiary, a Święta Matka Założycielka niech nam wyprasza u Boga potrzebne na ten czas łaski. Polecamy się też z s. Franciszką modlitwom Sióstr w czasie podróży na Filipiny.


 

1 Benedykt XVI, Orędzie na Wielki Post 2006 (KAI, 31.01.2006).
2 Benedykt XVI, "Deus caritas est", p. l.
3 Ibid., p. 31 i 34.

 

Z serdecznym uściskiem i pamięcią - m. Jolanta Olech
Czytany 1435 razy Ostatnio zmieniany środa, 17 luty 2016 09:51