W dniach 1–3 lipca nasz Dom macierzysty w Pniewach stał się przestrzenią modlitwy, refleksji i głębokiego dialogu. Wspólnie rozpoczęłyśmy tegoroczny cykl letnich zjazdów, gromadząc siostry katechetki, nauczycielki oraz wychowawczynie z całej Polski, a także z Kanady. Pod przewodnictwem siostry przełożonej Anny Renkiewicz, z udziałem naszej Matki Beaty i Rady generalnej, podjęłyśmy refleksję nad naszą duchowością oraz wyzwaniami współczesnej misji wychowawczej.
Tegoroczny cykl letnich spotkań w Domu macierzystym tradycyjnie rozpoczęły Siostry katechetki, nauczycielki i wychowawczynie, które przybyły do Pniew z różnych zakątków Polski, a nawet z Kanady. Spotkanie odbyło się w dniach 1-3 lipca pod kierunkiem Siostry Przełożonej Anny Renkiewicz, z udziałem Naszej Matki Beaty i Rady generalnej oraz Sióstr Przełożonych Centrów.
Pierwszym punktem spotkania była Msza Święta w pniewskiej kaplicy, w bliskości Matki Założycielki. Po wspólnej kolacji oraz serdecznym powitaniu przez przełożoną lokalną, s. Justynę Oleś, siostry zgromadziły się w auli, gdzie s. Anna powitała przybyłe uczestniczki i zaprezentowała program najbliższych dni.
Drugi dzień był bardzo bogaty zarówno pod względem treści, jak i form pracy. Przed południem z prelekcją wystąpiła s. Elżbieta Sozańska, która z zaangażowaniem i pasją omówiła temat: „Oryginalna duchowość Świętej Urszuli oparta na wezwaniu Maryja Gwiazda Morza”. W pierwszej części wystąpienia prelegentka przedstawiła znaczenie tego tytułu maryjnego w duchowości i Tradycji Kościoła, ukazanej w nauczaniu Ojców Kościoła i świętych, koncentrując się szczególnie na myśli św. Bernarda z Clairvaux.
Druga część wykładu była poświęcona urszulańskiemu nabożeństwu do Matki Bożej Gwiazdy Morza. Siostra Elżbieta wskazała na początki kultu, który zrodził się nad Zatoką Fińską, a swoje dopełnienie miał na ziemi włoskiej w miejscowości Nettuno, gdzie św. Urszula zwróciła uwagę na obraz Maryi – Stella Maris. Siostra Elżbieta, omawiając symbolikę obrazu Matki Bożej z Nettuno, wskazała na postawę Maryi, która wobec wierzących jest pomocą, wzorem i celem. Patrząc na obraz, można dostrzec, że Matka Boża jest cała zwrócona ku Jezusowi. Spokojna pośród fal i wzburzonego morza, odbija w sobie światło Chrystusa i daje świadectwo niezachwianej pewności, że to Bóg prowadzi łódź.
Istota maryjności urszulańskiej wyraża się w następujących postawach: „Idźmy przez życie zgodnie z wolą Bożą, trzymajmy się ręki naszej Gwiazdy Morza i naśladujmy Jej wzór. To takie łatwe, jasne i pogodne nabożeństwo do Maryi. Przez Maryję do Jezusa”. Szczególnymi modlitwami, które zawierają duchowe bogactwo pozostawione przez Matkę Założycielkę, są Akt poświęcenia naszego Zgromadzenia Maryi, Jasnej naszej Gwieździe Morza, Hymn Gwiazdo Morza Panno Święta wraz z jego analizą i modlitwa Święta Dziewico Cudowna nasza Gwiazdo Morza. Teksty te, stanowią nie tylko formuły modlitewne, ale uczą życia, które staje się naśladowaniem Maryi.
Po południu siostry pracowały w grupach. Siostra Przełożona Anna wprowadziła uczestniczki w metodę dialogu w Duchu Świętym, na podstawie której, siostry zastanawiały się nad formułą, charakterem i tematyką przyszłych spotkań wakacyjnych. Dalszą część dnia wypełniła modlitwa w ramach Godziny Świętej przed pierwszym piątkiem miesiąca i Msza Święta z nowenną za wstawiennictwem św. Urszuli.
Trzeciego dnia spotkania skupiono się na dwóch zasadniczych punktach programu. Jednym z nich było podsumowanie pracy w grupach. Siostry animatorki zaprezentowały wnioski. Należy podkreślić daleko idącą jednomyślność i świadomość odpowiedzialności za przyszłość formacji katechetek, nauczycielek i wychowawczyń w naszym Zgromadzeniu.
Bardzo ważnym czasem było spotkanie z Naszą Matką. Matka Beata przekazała bieżące informacje z życia Zgromadzenia. Podzieliła się doświadczeniami z trzytygodniowego pobytu na Filipinach, gdzie przebywała wraz z Siostrą Asystentką Teresą Iwan, przybliżając jednocześnie różnorodną i pełną poświęcenia posługę sióstr.
Korzystając z obecności Siostry Teresy Sroki z Kanady, Nasza Matka poprosiła Siostrę, aby podzieliła się z nami doświadczeniem posługi pełnionej na ziemi kanadyjskiej.
Następnie Matka Beata podjęła refleksję dotyczącą jedności, która wyraża się w umiejętności wspólnego myślenia i poszukiwania dobra wspólnego. W rozumieniu Przełożonej Generalnej myśleć razem tzn. najpierw słuchać, pozostawiając siebie i swoją wizję, następnie mieć w sobie dyspozycyjność, aby podjąć odpowiedzialność za wspólnotę, za dzieło jej powierzone i w końcu rozmawiać ze sobą, aby we wzajemnym dialogu poszukiwać najlepszych rozwiązań. Nasza Matka wygłosiła naukę na temat: wiary – niewiary nawiązując do osoby Patrona dnia, św. Tomasza Apostoła, który przeżywał swoje momenty niewiary podobnie jak my dzisiaj. Pogłębiała podjętą tematykę, stawiając szereg pytań, z rzędu tych najważniejszych: jaka jest moja wiara dzisiaj, jak patrzę na życie? Zwróciła uwagę, na to, jak ważna jest odpowiedź w świetle słów Ewangelii: czy Syn człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie? (por. Łk 18, 8) Czy znajdzie wiarę w moim sercu… czy znajduje ją codziennie, gdy przychodzi w Komunii Świętej, w drugiej siostrze? Matka Beata zwróciła uwagę, że ogromną pomocą są dla nas pisma Matki Założycielki – niewielka objętościowo, ale bezcenna książeczka. Zachęcała do postawienia sobie pytania: czy jest ona dla mnie źródłem inspiracji i duchowego umocnienia?
Matka Beata w swoich rozważaniach mocno zaakcentowała prawdę, że żyjemy nieustannie w obecności Boga, który jest świadkiem naszego życia, myśli, słów, cierpienia, pracy i pragnień serca. Podkreśliła, że ciągłe zwracanie się ku Niemu pomaga żyć na Jego chwałę i coraz pełniej odpowiadać na Jego wolę.
Matka Beata podzieliła się też planami na najbliższą przyszłość, m.in. zamiarem wyjazdu wraz z Siostrą Asystentką do Finlandii na jubileusz 50-lecia tamtejszej wspólnoty urszulańskiej.
Spotkanie zakończyło się wspólną modlitwą oraz wyrazami wdzięczności za jego przygotowanie, organizację i możliwość wspólnego bycia razem.