Rozmyślanie na piątek XIV tygodnia zwykłego
Jezus powiedział do swoich apostołów: «Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie».
/Mt 10, 16/Jezus pragnie, by w relacjach z innymi panowała we mnie cichość, pokora i łagodność, nawet wtedy, gdy spotykam się z szorstkością, gniewem czy ludzką nieżyczliwością. O, jak wiele dobra można zdziałać dobrocią, łagodnością i słodyczą serca! To właśnie one najgłębiej oddziałują na dusze i prowadzą je ku Bogu.
Jak postępuję wobec innych? Czy staram się zachowywać łagodność i cierpliwość nawet w najtrudniejszych sytuacjach? A przecież tak często drobna przykrość, brak życzliwości czy najmniejsza nieuprzejmość wyprowadza mnie z równowagi, pobudza do cierpkich słów i rodzi rozgoryczenie. Jezu mój dobry, jakże daleko mi jeszcze do naśladowania Twojej łagodności i cichości!
Dlatego z pokorą padam do Twych stóp i proszę Cię, błagam: obdarz mnie sercem cichym i łagodnym, aby moje życie podobało się Tobie, a moje postępowanie przybliżało innych do Ciebie.