Rozmyślanie

Rozmyślanie na XVI niedzielę zwykłą

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść:
«Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł.
A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”
A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”».
/Mt 13, 24-30

Dużo, dużo dobrego ziarna, dobrej Bożej nauki zasiewa nieustannie Boski Mistrz w mej duszy… może przyjmuję to ziarno Bożej nauki, upomnienia, ale tylko powierzchownie, gdyż lekkomyślność moja sprawia, że wnet zapominam o dobrych natchnieniach, o tym, co słyszałam? Przez chwileczkę trzymam się tego, co mówiono, ale już zaraz o tym nie pamiętam. Albo przyjmuję chętnie Boże ziarno, lecz wnet oddaję się zbyt namiętnie sprawom zewnętrznym, rzucam się tu i tam i zapominam o dobrych postanowieniach.
By ziarno Boże mogło wydawać plon, potrzeba mi pokoju, ciszy, skupienia. Jezu, dopomóż mi do tej ciszy wewnętrznej, abym mogła korzystać z łask Twoich i iść wiernie drogą, którą mi wskazujesz!

św. Urszula