×

Ostrzeżenie

JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 62.

czwartek, 17 marzec 2011 20:28

List na rozpoczęcie nowego roku pracy duchowej - 20 VIII 2010

List m. Franciszki Sagun na rozpoczęcie nowego roku pracy duchowej

Warszawa, 20 sierpnia 2010

Kochane Siostry,

w roku szczególnym dla nas, szarych urszulanek, w którym obchodzimy 90 lat od założenia naszego Zgromadzenia, pragniemy tegoroczną pracę duchową w całości poświęcić zgłębianiu naszego charyzmatu w aspekcie nabożeństwa do Serca Jezusowego, o którym Matka Założycielka mówi, że jest podstawą i celem naszego bycia w Kościele i świecie. Matka Urszula już od pierwszej chwili, kiedy otrzymuje wiadomość od swego brata, że Zgromadzenie będzie zatwierdzone pod nazwą „Urszulanki Serca Jezusa Konającego”, nie przestaje modlić się o coraz większą miłość do Bożego Serca dla rodzącego się Zgromadzenia. W liście z Rzymu do sióstr w Aalborgu tak o tym pisze: „Modlę się ustawicznie za Was, razem z Wami udaję się na modlitwę. Wszystkie zabieram ze sobą i proszę o jedną łaskę, w której wszystko jest zawarte, byśmy coraz i coraz więcej kochały Boskie Serce Jezusa. To grunt, to podstawa, cel naszego życia. Jeśli to będzie, wszystko inne samo przez się pójdzie”(1).


Matka Założycielka w swoich pismach ustawicznie zachęca siostry do skupienia się na tym, co jest najważniejsze dla szarej urszulanki. W „Testamencie”, który pozostawia Zgromadzeniu jako pewną drogę do życia charyzmatem, wyraźnie mówi: „Pierwsza i najgorętsza prośba moja do Was, Dzieci moje: kochajcie, kochajcie coraz goręcej Boskie Serce Jezusa” i z przekonaniem dodaje, że ta nowa gałąź, mimo że jest najmłodsza i najsłabsza, „jest wyłączną własnością Najsłodszego Serca Jezusowego”(2). W dalszej części prośby Matka Urszula mówi o wypływających z tej przynależności zadaniach: „Naszym najistotniejszym zadaniem jest miłować to Boskie Serce Jezusa ze wszystkich sił naszych. Kochajmy to Boskie Serce, niech życie nasze będzie jednym nieustannym aktem miłości ku Najsłodszemu Sercu Jezusowemu”.

Naszą wspólną refleksję pragniemy rozpocząć od głębszego poznania świata duchowego Julii Ledóchowskiej, przyszłej Założycielki naszej rodziny zakonnej. Zarówno w młodzieńczym okresie, jak i w późniejszych latach, podczas pobytu w klasztorze krakowskim, możemy dostrzec wyraźne znaki Bożego prowadzenia i kształtowania charyzmatu urszulańskiego. Jego wyraźne dojrzewanie nastąpiło w okresie wygnania i pobytu w krajach skandynawskich.

W naszej pracy duchowej pragniemy sięgnąć także do dokumentów Kościoła i nauczania kolejnych Papieży na temat konieczności kultu Serca Jezusowego. Ta obfitość zaproponowanych tekstów ma nam dopomóc do tego, aby pełniej zrozumieć i ustawicznie zgłębiać piękno naszego charyzmatu i żyć nim na co dzień, czerpiąc z bogatego dziedzictwa tradycji i duchowości wiary katolickiej.

Zachęcam wszystkie Siostry, aby do spotkań przygotowywały się na modlitwie. W naszej pracy duchowej nie tylko chodzi o zdobycie wiedzy, ale także o pogłębienie naszej wiary i rozbudzenie żarliwej miłości do Serca Jezusowego, która znajdzie swój czynny wyraz w naszych wzajemnych relacjach i w posłudze tym, do których jesteśmy posłane.

Dla podkreślenia wagi, jaką ma wspólna praca duchowa w formacji permanentnej sióstr, pragnę przypomnieć punkt 127 naszych Konstytucji: „Spotkania wspólnotowe spełniają szczególną rolę formacyjną w życiu sióstr. Należy więc zadbać o to, aby odbywały się one w sposób regularny, były odpowiednio przygotowane i aby siostry brały w nich czynny udział. (…) Przełożone i każda siostra zadbają o to, aby program ten był realizowany i odpowiednio wykorzystany dla rozwoju duchowego sióstr i wspólnoty”.

Na zakończenie pragnę zachęcić Siostry do dziękczynienia za dar naszej Matki Założycielki i naszej rodziny zakonnej, za pozostawiony przez Nią charyzmat, który nigdy nie traci na aktualności, a wręcz przeciwnie, jest źródłem wciąż nowych energii i młodzieńczego zapału, bo ma swoje źródło w Miłości zbawczej Serca Jezusa Konającego.

* * *

Zanim prześlemy Siostrom kolejny numer „Szarego Posłańca”, pragnę już teraz podzielić się kilkoma wiadomościami z życia Zgromadzenia.

W dniach 14 i 15 sierpnia br., podobnie jak co roku, w Domu Macierzystym w Pniewach odbyły się uroczystości zakonne. Do nowicjatu zostały przyjęte 4 postulantki: trzy Polki i jedna Ukrainka. W uroczystość Wniebowzięcia Matki Bożej trzy siostry nowicjuszki złożyły pierwszą profesję zakonną – wśród nich jedna Rosjanka. Osiem sióstr juniorystek przez półtora miesiąca przygotowywało się do złożenia profesji wieczystej. Sześć z nich – dwie Brazylijki, jedna Rosjanka i trzy Polki – złożyło profesję wieczystą 15 sierpnia w Pniewach, dwie pozostałe siostry złożą profesję wieczystą w późniejszym terminie: s. Oksana Brycik, Białorusinka, w dniu 11 września w Petersburgu, w Rosji, i s. Anna Kowal-Tracz, Ukrainka, 9 października w Kamieńcu Podolskim na Ukrainie.

Otoczmy serdeczną modlitwą nasze Siostry na Filipinach, gdzie w ostatnim czasie kraj nawiedzają tajfuny i szerzy się groźna wirusowa epidemia dengi, powodowana ukąszeniem komara.

Serdecznie dziękuję, w imieniu całego Zgromadzenia i własnym, wspólnotom i Siostrom, które bezpośrednio włączyły się w pomoc osobom dotkniętym klęską powodzi i tym, które nadal tę pomoc niosą. Miejmy nadal serce i oczy otwarte na świadczenie pomocy tam, gdzie zachodzi taka potrzeba.

Wszystkim Siostrom, które zmieniły wspólnoty, dziękuję za dyspozycyjność i gotowość na przyjęcie nowych zadań w duchu wiary i posłuszeństwa.

Na kolejny rok pracy z serca błogosławię i serdecznie pozdrawiam –

PRZYPISY:
(1) List do sióstr w Aalborgu z dn. 28.04.1920.
(2) Por. „Testament”, I Prośba.

m. Franciszka Sagun
Czytany 1834 razy Ostatnio zmieniany środa, 16 marzec 2016 20:43