Rozmyślanie na sobotę XXXIV tygodnia zwykłego
«Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym».
/Łk 21, 36/Nie wiem, czy ta godzina jest już bliska, czy jeszcze daleka, ale wiem na pewno, że nadejdzie — chwila, w której Ty przybędziesz, Jezu, mój Panie! O, jakże tęsknię, by spotkać Ciebie, którego kocham nade wszystko — wszak to będzie godzina prawdziwego szczęścia! Dziś łączę się z Tobą w Komunii Świętej, gdzie oddajesz mi siebie pod postacią chleba. Lecz gdy przyjdziesz w całym blasku swej chwały i piękności, jakże słodkie i pełne radości będzie to spotkanie! Przyjdzie ta godzina — i myśl o niej nie powinna być dla mnie straszna, lecz pełna radości i ufności. Niech stanie się dla mnie pociechą w trudnościach i troskach codziennego życia. To wszystko się skończy — ustanie mozolna i ciężka praca, przeminą dręczące troski, znikną pokusy zatruwające życie, łzy, bóle, cierpienia, niechęci ludzkie i zawody. To wszystko przeminie, gdy przyjdziesz, Panie, w chwale i radości Bożej, aby zabrać mnie do swojej chwały — do przybytku wiecznej miłości. O, jak słodkie, Panie, będzie Twoje przyjście!