Rozmyślanie na III poniedziałek adwentu
Gdy Jezus przyszedł do świątyni i nauczał, przystąpili do Niego arcykapłani i starsi ludu, pytając: «Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę?». /Mt 21, 23/
Jakże ciężko jest człowiekowi czuć się otoczonym przez niechętnych, przez ludzi pragnących mu szkodzić! Życie w takich warunkach staje się nieznośne, szczególnie dla serca czułego i delikatnego. A Jezus nasz, Jezus o Sercu tak kochającym, tak czułym, nieustannie ma wokół siebie faryzeuszów i uczonych w Piśmie, którzy pragną tylko jednego – szkodzić Mu, odciągać od Niego serca ludzkie, odwracać od Niego tych, którzy przyciągnięci Jego nauką i dobrocią, otaczają Go i towarzyszą Mu w Jego wędrówkach. Ileż to w naszych czasach jest ludzi, którzy starają się wydrzeć wiarę z młodych serc, zbałamucić i omamić dusze proste! A Jezus do wszystkich woła: „Przyjdźcie do Mnie!”, ponieważ nas kocha i pragnie naszego dobra. Otaczajmy Jezusa najczulszą miłością. Starajmy się pocieszać Go za obojętność i za ludzką złość. Módlmy się za osoby błądzące, żyjące z dala od Boga, a dobrym przykładem, słodyczą i miłością przyciągajmy je do Jezusa. Niech żyje w naszych sercach to żarliwe pragnienie, by wszyscy do Jezusa się garnęli, Jezusa kochali i chwalili.