Rozmyślanie na Boże Narodzenie
A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.
/J 1, 14-15/Druga Osoba Trójcy Przenajświętszej stała się Człowiekiem dla naszego zbawienia. Jakiż hołd powinniśmy oddawać naszemu Jezusowi, jaką adorację i dziękczynienie! Zastanowimy się nad pokorą Syna Bożego. On, Bóg – Święty, Wielki, Potężny, bierze na Siebie postać człowieka, aby we wszystkim być nam podobnym, z wyjątkiem grzechu. Jakież to poniżenie! My doniosłości tego faktu w pełni nie rozumiemy, bo nam się nieraz nawet nasz stan wydaje wielkim. Ale czym jesteśmy, rozpatrując w całej prawdzie naszą ludzką naturę? – Nicością!
Jezus zniża się do nicości. A my? O, jakże w naszej pokorze daleko nam do pokory Jezusa! On, Bóg nasz, szukał ostatecznego poniżenia, a my, nicość i proch, jakże często szukamy wywyższenia i próżnej chwały!