Z radością dzielimy się cyklem podcastów „Świadek Miłości. Pionierki – Fundament Szarego Domu w Sokolnikach Wielkich”, który przybliża historię naszych sióstr z Sokolnik Wielkich. To opowieść o jedenastu niezwykłych kobietach, które swoją codzienną pracą, oddaniem i modlitwą realizowały testament naszej założycielki, św. Urszuli Ledóchowskiej.
Historia naszej obecności w Sokolnikach Wielkich sięga 1938 roku. To właśnie wtedy pierwsze siostry urszulanki Serca Jezusa Konającego zaczęły tworzyć wspólnotę, która na dziesięciolecia stała się integralną częścią lokalnej społeczności. Dzięki staraniom pana Jerzego Oses, który przygotował cykl nagrań, możemy dziś na nowo odkryć losy sióstr z Sokonik. Każda z nich wnosiła do Szarego Domu inny dar, udowadniając, że wielkość rodzi się w wierności małym rzeczom.
Fundamenty i pionierski trud
Naszą opowieść zaczynamy od pionierek, które budowały dom w najtrudniejszych, wojennych i powojennych czasach. Wspominamy siostrę Germanę, wybitną kucharkę, która karmiła nie tylko ciała, ale i dusze pracowników miejscowego PGR-u. Poznajemy historię siostry Katarzyny, wykształconej damy z Wilna, która mimo utraty wzroku pozostawała oknem na świat dla mieszkańców wsi. Towarzyszą im siostra Franciszka, dla której każda praca była modlitwą, oraz siostra Kasjana, odnajdująca wzór wspólnoty w życiu pszczół.
Anioły miłosierdzia w akcji
Druga część nagrań to świadectwa o siostrach, które niosły pomoc tam, gdzie była ona najbardziej potrzebna. Siostra Maura, pielęgniarka o niezwykłym życiorysie, przez blisko trzy dekady niosła ratunek chorym, dojeżdżając do nich rowerem o każdej porze. Dołącza do niej legendarna piekarka z powstania warszawskiego, siostra Justa, która na emeryturze oddała swoje siły wspólnocie w Sokolnikach. Pamiętamy również o siostrze Linie, opiekującej się zakrystią w Kaźmierzu, oraz o siostrze Korduli, której poczucie humoru było niezawodnym lekiem na wszelkie troski.Służba w ciszy i pokorze
Ostatnie odcinki cyklu to hołd dla sióstr, których praca, choć mniej widoczna, stanowiła o trwałości naszego domu. Siostra Vianeja jako rzetelna księgowa pokazywała, że uczciwość w liczbach jest formą służby Bogu. Siostra Leopolda do końca niosła w sercu miłość do utraconych Kresów, a siostra Faustyna, mimo ciężkiej pracy w pralni i późniejszego cierpienia po amputacji nogi, ofiarowała każdy swój trud za innych.Nagrania „Świadek Miłości” są dla nas cenną lekcją tego, jak myśl św. Urszuli: „Żyjcie dla szczęścia innych” realizowała się w codziennym życiu naszych poprzedniczek. Wierzymy, że ich historie staną się inspiracją dla każdego, kto szuka sensu w prostych, dobrych uczynkach. Zapraszamy do słuchania i wspólnej modlitwy za nasze zmarłe siostry.
