Rozmyślanie na środę III tygodnia Wielkiego Postu
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić».
/Mt 5, 17/Jezus wypełnił wszystko, co przepowiedzieli prorocy. Jego życie było wiernym wypełnieniem Bożego Prawa, nawet jeśli to Prawo i wola Boża bywały tak ciężkie. Serce Jezusa jest dla nas wzorem posłuszeństwa. Posłuszeństwo to całkowite wyrzeczenie się własnej woli, a to nie jest łatwe, to prawdziwe poświęcenie samego siebie. Są chwile w życiu, kiedy posłuszeństwo przychodzi łatwo, jest miłe i słodkie, zwłaszcza gdy przynosi nam korzyść, ale są też chwile, kiedy obciąża duszę, kiedy wola musi się ugiąć przed wolą innych. W takich chwilach pamiętajmy o Sercu Jezusa, posłusznym aż do śmierci. Jezus oddaje życie z posłuszeństwa, a czy my nie możemy złamać naszej woli dla Niego? Autor „O naśladowaniu Chrystusa” napisał: „Raczej czyń wolę innych niż swoją”. To ćwiczenie jest miłe Sercu Jezusa i zbawienne dla naszych dusz. Jeżeli nie prowadzi to do grzechu, powinniśmy raczej poddawać się woli innych – Bóg często przez innych objawia nam swoją wolę.
Jezu mój, pragnę wypełnić – i z Twoją łaską wypełnię – to postanowienie: by wiernie, zawsze i wszędzie pełnić Twoją świętą wolę!