habit z krzyżem

aktualności

Nie szedłem, by skończyć, szedłem, by zacząć

14.04.2026
Nie szedłem, by skończyć, szedłem, by zacząć

Nie szedłem, by skończyć, szedłem, by zacząć.

z rozważań EDK.

W nocnej ciszy, pośród zmęczenia i własnych słabości, prawie 100 pątników wyruszyło z Pniew, by odnaleźć drogę do samych siebie. Tegoroczna Ekstremalna Droga Krzyżowa stała się dla nas wszystkich lekcją zaufania i szansą na duchowe narodzenie się na nowo.

W piątek przed Niedzielą Palmową, 27 marca 2026 roku, nasza wspólnota po raz kolejny stała się częścią niezwykłego wydarzenia. Prawie 100 osób zdecydowało się opuścić strefę komfortu i wyruszyć na trasę Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Od zeszłego roku proponujemy uczestnikom trasę o długości 42 km w formie pętli, rozpoczynającej się i kończącej w Sanktuarium św. Urszuli. Dla tych, którzy szukali nieco krótszego, choć równie głębokiego doświadczenia, przygotowałyśmy trasę 22-kilometrową, również ze startem i metą w Pniewach.

Tegoroczna EDK była przede wszystkim podróżą w głąb siebie. Jak czytamy we wprowadzeniu do rozważań: „Na tej drodze nie chodzi o to, jak daleko dojdziesz, ale jak się zmienisz. EDK zaczyna się nie od kilometrów, ale od decyzji o zmianie siebie”. Podczas nocnej wędrówki wysiłek pomagał nam zdejmować maski i kruszyć mury, które budujemy wokół własnych serc. Kilometry pozwalały nabrać dystansu do codziennych spraw, a panująca wokół cisza umożliwiła usłyszenie głosu Boga. Dla wielu z nas była to szansa, by stanąć w prawdzie przed Tym, który kocha bezgranicznie, i by w swoim trudzie jeszcze mocniej Go pokochać.

Podczas gdy pielgrzymi pokonywali kolejne kilometry, starając się stawać lepszymi ludźmi, nasze siostry oraz osoby chętne towarzyszyły im duchowo. Całą noc trwałyśmy na czuwaniu przed Najświętszym Sakramentem, modląc się w intencji pątników. Z radością oczekiwałyśmy również na powrót zmęczonych wędrowców, witając ich gorącą, domową zupą pomidorową.

„Dziękuję Ci, Panie, za tę noc, która nauczyła mnie żyć. Za każdy krok, który bolał, za ciemność, w której nauczyłem się ufać” – te słowa z rozważań EDK najlepiej oddają to, co działo się w naszych sercach. Mamy nadzieję, że to doświadczenie pomoże nam wszystkim odkrywać obecność Jezusa Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego w każdym dniu, byśmy mogli żyć pełnią życia.