Rozmyślanie na wtorek VII tygodnia wielkanocnego
«Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś».
/J 17,1-2/O Jezu, myśl o wieczności przejmuje mnie trwogą. Moja wieczność spoczywa w Twoich rękach, o Jezu – dlatego nie muszę się niczego lękać. Modlitwa uwielbienia jest najdoskonalszą modlitwą, bo to w niej dusza wznosi się do Boga, cieszy się Jego wielkością, pięknem i świętością. Olśniona i opromieniona Jego światłem, zapomina o sobie, stając się niczym, by Bóg mógł być w niej wszystkim. Serce Jezusa, czy potrafię Cię chwalić i uwielbiać tak, jak powinnam? O Serce Jezusa – dobre, kochające – naucz mnie chwalić Ciebie, zapominać o sobie dla Ciebie, bym już nie ja żyła, lecz byś Ty żył we mnie!