Rozmyślanie na piątek IX tygodnia zwykłego
Jezus, nauczając w świątyni, zapytał: «Jak mogą twierdzić uczeni w Piśmie, że Mesjasz jest synem Dawida? Wszak sam Dawid mówi mocą Ducha Świętego: „Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje”. Sam Dawid nazywa Go Panem, jakże więc jest tylko jego synem?» A liczny tłum chętnie Go słuchał.
/Mk 12, 35-37/Nikt Boga widzieć nie może; wszyscy wiemy, że Jezus, Jednorodzony Syn Boży, widzi swego Ojca, zna Go i pozwala nam Go poznać. On przyszedł na świat jako Nauczyciel, aby nas uczyć, w co i jak wierzyć.
Jezu, mój Nauczycielu, o, jakże chcę lgnąć do Twojej nauki! Jest ona dla mnie jasnym promieniem przedzierającym się z nieba do mojej duszy; rozprasza ciemności mojego umysłu i wskazuje mi drogę, którą mam iść. Jest świętą iskrą, która rozpala w moim sercu ogień Bożej miłości. O Jezu, niech moje serce przylgnie do Twej świętej nauki, niech nieustannie szukam światła w Ewangelii i z pokorą poddaję swój umysł wszelkim prawom Bożym, nawet jeśli nie potrafię ich w pełni pojąć. Chcę wierzyć całą siłą woli we wszystko, czego Ty, o mój Jezu, mnie uczysz.