Przełom lutego i marca stał się dla nas okazją do wspólnego zatrzymania i modlitwy w gościnnych progach klasztoru w Sieradzu. Był to czas, w którym głęboka tradycja spotkała się z wyzwaniami nowoczesności, a wszystko to w duchu wspólnoty jaką tworzyłyśmy – wszystkie siostry przełożone z centrum warszawskiego.
Nasze spotkanie rozpoczęłyśmy w piątkowy wieczór od wspólnego przejścia Drogi Krzyżowej. Modlitwa w zabytkowych, przepełnionych ciszą krużgankach sieradzkiego klasztoru pozwoliła nam wyciszyć serca i duchowo przygotować się na nadchodzące dni. To szczególne miejsce, w którym historia spotyka się z sacrum, stało się dla nas idealnym punktem wyjścia do dalszych rozważań.
Sobota upłynęła nam pod znakiem intensywnej formacji. Naszym drogowskazem był dokument Vita Consecrata, który na nowo przypomniał nam o fundamentach, etapach i pięknie życia konsekrowanego. Był to też czas dzielenia się swoimi doświadczeniami.
Ważnym momentem było świadectwo s. Przełożonej Anny, która podzieliła się z nami swoimi przeżyciami z rzymskiej Pielgrzymki Nadziei. Dzięki jej barwnej relacji niemal fizycznie poczułyśmy atmosferę tego wielkiego, radosnego spotkania w sercu Kościoła.
Miałyśmy też okazję dotknąć tematu sztucznej inteligencji i zorientować się, jakie możliwości oraz wyzwania niesie ona w dzisiejszym świecie. Zrozumiałyśmy, że jako osoby konsekrowane chcemy świadomie i mądrze korzystać z narzędzi, które mogą wspierać naszą misję w XXI wieku.Cały ten czas był przepełniony ogromną życzliwością sióstr z sieradzkiej wspólnoty, które przyjęły nas z wielką serdecznością. Dzięki uprzejmości s. Katarzyny mogłyśmy również lepiej poznać historię tego miejsca – jej oprowadzanie po klasztorze i prezentacja cennych zabytków pozwoliły nam jeszcze mocniej poczuć więź z pokoleniami, które przed nami służyły w tych murach.
Wyjeżdżamy z Sieradza umocnione i z wdzięcznością za dar wspólnoty.
