Miałyśmy ogromną radość uczestniczyć w jubileuszu 10-lecia nadania imienia św. Urszuli Ledóchowskiej Szkole Podstawowej w Jeżowem Kameralnem. To był dla nas czas pełen głębokich wzruszeń, radosnego świętowania i niesamowitego spotkania z odważnymi uczniami.
Uroczystości rozpoczęłyśmy od Mszy świętej w kościele parafialnym. Cała społeczność dumnie przemaszerowała tam w procesji za szkolnym sztandarem. Ksiądz proboszcz w pięknym kazaniu przypomniał fundamenty, które zostawiła nam św. Urszula: miłość do Najświętszego Sakramentu, dobroć, wartość rodziny i miłość do Ojczyzny. To drogowskazy, o które tak bardzo musimy dbać również dzisiaj.
Po Eucharystii przeniosłyśmy się do szkoły, gdzie od razu zachwyciła nas piękna dekoracja przygotowana specjalnie na tę okazję. W tle znajdowała się wspaniała wystawa opowiadająca o naszej Świętej oraz wyeksponowano prace konkursowe dzieci zatytułowane „Nasza Patronka”. W tej niezwykłej scenerii Pani Dyrektor wzruszająco wspominała moment wyboru Patronki sprzed dziesięciu lat. Ciepło opowiadała o obecności s. Małgorzaty Krupeckiej i s. Beaty Zawiślak na tamtej uroczystości oraz o późniejszej, wspaniałej współpracy z s. Małgorzatą. Chwilę później scena należała już do uczniów, którzy przygotowali piękną akademię. Dzieci recytowały poezję św. Urszuli, śpiewały i z wielkim sercem odgrywały sceny z jej życia. Na koniec przypomniały nam mądre myśli Świętej, które idealnie sprawdzają się jako życiowe inspiracje.
Potem przyszedł czas na nas. Przywiozłyśmy ze sobą specjalną planszę i kolorowe pionki, które symbolizowały różne etapy z życia naszej Świętej. W dialogowany i pełen humoru sposób starałyśmy się udowodnić, że od św. Urszuli uczyć mogą się wszyscy – od uczniów po grono pedagogiczne. Byłyśmy absolutnie zaskoczone i głęboko wzruszone postawą dzieci, w tym również tych najmłodszych! Ich ogromne zaangażowanie, odwaga i chęć włączenia się w nasz dialog przerosły nasze najśmielsze oczekiwania.
Ten piękny dzień zakończyłyśmy wspólną modlitwą i rozmowami, a wdzięczności nie było końca. Pani Dyrektor oprowadziła nas jeszcze po szkolnych korytarzach, po czym – z sercami pełnymi uśmiechu i wzruszeń – wyruszyłyśmy w drogę powrotną do Krakowa, by świętować dalej w naszej wspólnocie.
