Rozpoczynamy Nowy Rok. Stosownie do zwyczaju trzeba składać życzenia. Czego mam Wam życzyć(…)? Nie życzę Wam ani złota, ani srebra, ani chwały ziemskiej, ani zdrowia: bądźcie wiernymi służebnicami Chrystusowymi, a ten cały balast ziemski, ta „reszta”, to „wszystko inne przydane wam będzie”. Ale za to życzę Wam, z głębi starego, macierzyńskiego serca dużo, dużo miłości ku dobremu Panu Jezusowi, zrozumienia tego, czym dla nas ta mała biała Hostia, bo wszak około niej całe życie nasze powinno się skupiać.
Życzę Wam, by serca Wasze dobrze się czuły u stóp Tabernakulum, byście umiały tam znaleźć to, czego świat dać nie może: pokój, ufność bezgraniczną w Opatrzności Bożą i wesele święte.
Życzę Wam, drogie moje Dzieci, aby ten Jezus, który przyszedł ogień rzucić na ziemię, chcąc, aby zapłonął, serca Wasze rozpalił ogniem Swym świętym, aby Matka najświętsza, Niepokalana, Najcudowniejsza była Wam zawsze Panią, Orędowniczką, Królową Matką, życzę Wam, by Jezus jako Pan Wszechwładny, panował zawsze w sercach Waszych…
A jeżeli te moje życzenia się spełnią, to wtedy na pewno ten rok będzie dla Was niekoniecznie wolnym od krzyży, ale jasnym, pogodnym, owianym zawsze tym błogim tchnieniem Bożego szczęścia, Bożej miłości i Bożego pokoju. Proszę Bożą Dziecinę, by życzenia starej Matuchny, dla jej kochanych Dzieci błogosławiła i miłosiernie wysłuchała.