W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, 15 sierpnia, nasza rodzina zakonna przeżywała szczególny dzień łaski i radości. Był to nie tylko dzień jubileuszu profesji każdej z naszych sióstr, które co roku w tę właśnie uroczystość odnawiają swoje oddanie Chrystusowi, ale także dzień pierwszej profesji sióstr Anny i Małgorzaty.
Podczas uroczystej Eucharystii siostry wypowiedziały wobec Kościoła swoje „tak” na wezwanie Chrystusa, składając śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa na ręce Matki Generalnej. Na znak chrzcielnej przynależności do Boga każda z nich weszła do kaplicy z zapaloną świecą – symbolem Chrystusa Zmartwychwstałego. Wypowiadając formułę profesji, zachowały swoje imiona chrzestne, dodając do nich imię „Maria” – na wzór Tej, która cała należała do Pana.
Od tego dnia noszą imiona:
s. Maria Anna od Opatrzności Bożej,
s. Maria Małgorzata od Pragnę Jezusa na Krzyżu.W szczególnym momencie liturgii przyjęły krzyż – znak miłości mocniejszej niż śmierć. Kapłan, przekazując ten znak, wypowiedział nad nimi słowa:
„Przyjmij ten krzyż, niech on ci przypomina nieustannie, że ślubami dobrowolnie przybiłaś się do krzyża Chrystusa, aby naśladować Go w Jego ofierze dla zbawienia świata. Abyś nie chlubiła się w niczym innym, jak tylko w Krzyżu Chrystusa, dla którego żyć i umierać pragniesz, a On niech Cię zaprowadzi do życia wiecznego.”Profesja zakonna, choć nie jest sakramentem, stanowi głębokie pogłębienie konsekracji chrzcielnej i wyraz całkowitego oddania się Chrystusowi. Siostry będą żyć w ślubach zakonnych, aby w codziennej zwyczajności urszulańskiego życia uczyć się jeszcze pełniej kroczyć drogą Ewangelii.
Św. Jan Paweł II przypominał, że przez profesję rad ewangelicznych człowiek czyni Chrystusa sensem swojego życia i stara się odtworzyć w sobie Jego styl życia. W tym duchu s. Maria Anna i s. Maria Małgorzata powierzają swoje życie Panu, aby być czytelnym znakiem Jego miłości w świecie.
Niech ich „tak” będzie świadectwem nadziei i radości płynącej z oddania się całkowicie Chrystusowi. Polecajmy w modlitwie nasze siostry, aby z dnia na dzień coraz bardziej upodabniały się do Pana, a przez swoje życie stawały się znakiem czułej dobroci Boga wobec świata.
