Kiedy szkarłatna nić Bożej opatrzności splata drogi studentów z Warszawy, Lublina i Krakowa, dzieją się rzeczy niezwykłe. W gościnnych progach Szarego Domu spędziłyśmy marcowy weekend, który na długo pozostanie w naszych sercach jako czas głębokich spotkań i duchowych odkryć.
Naszą wspólną drogę rozpoczęłyśmy od radosnej integracji – momentu, w którym obce sobie twarze stały się bliskie. Kulminacją pierwszego wieczoru była Adoracja Krzyża. W blasku świec i w pięknej, modlitewnej oprawie, oddałyśmy Bogu trud podróży i nasze codzienne troski.
Sobota stała się czasem „Nici uważności”. Siostra Beata podczas warsztatów uczyła nas, jak dostrzegać piękno w prostych gestach. Z kolei ojciec Ambroży w porywającej konferencji przybliżył nam sylwetki kobiet z rodowodu Chrystusa: Tamar, Rachab, a przy kolejnych spotkaniach: Batszeby i Rut. Ich niełatwe, a jednak kluczowe dla historii zbawienia losy stały się dla nas lustrem, w którym mogłyśmy przejrzeć własne życie.
Ten dzień obfitował w dary ducha – od kojącej Adoracji z sakramentem pojednania, przez uroczyście celebrowaną Eucharystię, aż po nieszpory śpiewane wspólnie z siostrami. Wieczorna kolacja w zakonnym refektarzu oraz wspólny seans filmu „Historia Marii”, po którym wywiązała się głęboka dyskusja – pozwoliły nam poczuć, że tworzymy jedną, wielką rodzinę.
Niedzielny poranek powitałyśmy w skupieniu nad Słowem podczas Kręgu Biblijnego, by po chwili złożyć wszystkie nasze przeżycia na ołtarzu podczas dziękczynnej Eucharystii. Po wspólnym podsumowaniu zjazdu zasiadłyśmy do ostatniego, pożegnalnego obiadu. Niedzielne słońce towarzyszyło nam jeszcze podczas spaceru ulicami Warszawy, który był idealnym domknięciem tych intensywnych dni. Pełne inspiracji i nowej energii, rozjechałyśmy się do swoich miast, niosąc w sercach szkarłatną nić nadziei i przyjaźni.
Rymowana refleksja Samueli Szmerło, AM Lublin:
Do Szarego Domu znów przyjechaliśmy
I od progu uśmiechem przywitani zostaliśmySpotkanie się zaczęło od pysznej kolacji
Po której przeszliśmy do wspólnej integracjiRóżne miasta, odmienne imiona
A połączyły nas wartości i krzyża ramionaNastępnego ranka odbyły się warsztaty
Pod okiem cierpliwej siostry BeatyOjciec Ambroży wygłosił konferencję
Która poruszyła nasze kobiece serceWiele z nas skorzystało z możliwości Adoracji i Spowiedzi
Szukając w ciszy na ważne pytania odpowiedziNie zabrakło cennych rozmów przy kawie
I spacerów po Starym Mieście w Warszawie:)I choć znowu jesteśmy obowiązkami na studiach zajęci
Szkarłatne nici pozostaną nam na zawsze w pamięci. Chwała Panu!
