Rozmyślanie na wtorek VIII tygodnia zwykłego
Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci lub pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym».
/Mk 10,29-30/O Jezu, klęcząc u stóp Krzyża, pragnę uprzytomnić sobie, kim jesteś dla mnie i oddać się Tobie całkowicie. Możesz ze mną uczynić wszystko, bo należę już tylko do Ciebie i wola moja jest zupełnie Twoją własnością! Ty jesteś moim jedynym skarbem i wszystkim, czego pragnę.
Jakże szczęśliwe i wolne staje się serce, które nie jest przywiązane do niczego ziemskiego. Dusza ogołocona ze wszystkiego odnajduje pełnię radości w Tobie i wyznaje, że jesteś jej miłością, szczęściem i jedynym pragnieniem na wieki.