Rozmyślanie na XVII niedzielę zwykłą
Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść:
«Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.
Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».
/Mt 13, 44-46/Królestwo Boże to świętość duszy, w której Bóg mieszka, którą rządzi, jako Pan wszechpotężny. Nie myśl, że Bóg domaga się świętości polegającej na nadzwyczajności. Zwykle mają ludzie bardzo mylne pojęcie o świętości, a przecież jest ona czymś tak prostym, tak zwyczajnym – trzeba tylko kochać wolę Bożą i wiernie ją wykonywać, więcej Bóg od nas się nie domaga.
Bądź świętą a wszystko inne przydane Ci będzie. W swych troskach możesz wołać: „Panie, dopomóż, ratuj, ja dążę do świętości, szukam Królestwa Twego… liczę na Ciebie!” I czekaj. Zawiedzona w swej nadziei na pewno nie będziesz. Może czasem inaczej Bóg pokieruje sprawą, aniżeli Ty tego chciałaś, ale przekonasz się z czasem, że to, co Bóg czynił, dobrze uczynił, dla Twego dobra uczynił, choć w danej chwili tego nie rozumiesz.