Rozmyślanie na czwartek III tygodnia zwykłego
I mówił im: «Baczcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dodane; a kto nie ma, pozbawią go nawet tego, co ma».
/Mk 4, 24-25/Im więcej łask ktoś otrzymał od Boga, tym większą bierze na siebie odpowiedzialność. Do szczególnej odpowiedzialności byli wezwani ci, którzy żyli u boku Mistrza – współcześni Jezusowi, patrzący na Jego świętość i cuda dokonywane na ich oczach. A my? Jakie jest nasze poczucie odpowiedzialności wobec otrzymanych darów? Tyle łask i duchowej pomocy doświadczamy, a mimo to może wciąż jest w nas zbyt mało cnoty, zbyt mało zaparcia się siebie i cierpliwości w niesieniu krzyża oraz znoszeniu codziennych trudów. Czy na sądzie Bożym nie zawstydzą nas ci, którzy żyli z dala od wiary, nie korzystali z takiego światła i takich łask jak my, a potrafili okazać większe poświęcenie i głębsze poddanie się woli Bożej? Niejednokrotnie to oni mają więcej pogody ducha w przeciwnościach i lepsze zrozumienie, że przez cierpienie i trud dojrzewa się do nieba. Tulmy się więc do stóp Jezusa i z całego serca zapewniajmy Go: „Chcemy wiernie korzystać z Twoich łask, Panie, i iść za Tobą drogą krzyża”.