Rozmyślanie na sobotę I tygodnia po Narodzeniu Pańskim
Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata».
/J 1, 29/Następnego dnia po chrzcie Jezusa, Jan ponownie wskazuje Go tłumom, mówiąc: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”. Ludzie gromadzą się wokół Jana, ponieważ pragną przebaczenia i czują głęboką potrzebę pojednania z Bogiem. Święty Jan udziela chrztu i nawołuje do nawrócenia, ale sam nie ma mocy odpuszczania grzechów. Nadchodzi jednak moment, w którym może wskazać rzeszom Jezusa. Aby zachęcić wszystkich do pójścia za Panem, przedstawia Go w sposób poruszający: jako łagodnego i dobrego Baranka, do którego każdy może podejść bez lęku. My również bierzemy sobie do serca to wskazanie św. Jana. Do Ciebie, dobry Jezu, pragniemy zbliżyć się z pełnym zaufaniem. Choć czujemy się słabi i niedoskonali, wiemy, że Ty jesteś nieskończenie dobry. Mimo naszych win, z ufnością chronimy się u Twojego boku. Wierzymy, że Ty nam przebaczysz, puścisz w niepamięć nasze upadki i pozwolisz nam trwać w Twojej miłości.
Panie, jak moglibyśmy Cię nie kochać, widząc Twoje ogromne poświęcenie i śmierć na krzyżu? Zastanawiamy się, jak my możemy odpowiedzieć na tę miłość i co możemy dla Ciebie zrobić. Ty sam dajesz nam jasną odpowiedź: wszystko, co uczyniliśmy dla drugiego człowieka, uczyniliśmy dla Ciebie. Dlatego nie chcemy skupiać się na własnej wygodzie i egoizmie. Chcemy pamiętać o tym, by żyć dla innych, ułatwiać im codzienność i nieść nadzieję. Wiemy, że najlepiej naśladujemy Ciebie wtedy, gdy z miłością służymy naszym bliźnim.