Rozmyślanie na I niedzielę Wielkiego Postu
Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.
Szatan chce nas zniechęcić, odebrać nam ufność i pokój radosny.
Nie słuchaj go! Trzymaj się mocno Pana Jezusa. On zwyciężył, i ty z Nim zwyciężysz.Ewangelia o kuszeniu Jezusa na pustyni pokazuje mechanizm, który wszyscy znamy z autopsji: kiedy jesteśmy głodni, zmęczeni lub osamotnieni
najłatwiej idziemy na skróty. Kusiciel zawsze uderza w nasze „braki”. Szepcze: „Zrób sobie chleb z kamienia, należy Ci się przecież odrobina ulgi”.
Św. Urszula przypomina nam jednak ważną rzecz: największą pokusą wcale
nie jest głód, ale utrata radości i ufności. Szatan chce, żebyśmy w Wielkim Poście byli smutnymi, zgorzkniałymi ascetami, którzy z zaciśniętymi zębami liczą godziny do końca wyrzeczenia. Nie dajmy się!
Walka o uśmiech to dowód na to, że Słowo Boże nasyca nas głębiej niż jakiekolwiek doraźne pocieszacze świata. Dziś karmimy się wdzięcznością za to, co już mamy.