W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. /Łk 15,1/
Z jaką głęboką uwagą, skupieniem i wewnętrzną ciszą ci ludzie słuchają Jezusa, z jaką żarliwą miłością przyjmują Jego nauczanie! A my, jak często wsłuchujemy się w Jego głos, gdy w pokorze klękamy przed tabernakulum, gdy się modlimy? On pragnie przemówić do naszych serc. A czego Jezus od nas żąda? Jedynie tego, byśmy uznali całą swoją nicość, nędzę i słabość, byśmy w poczuciu swojej nędzy prosili, błagali nieustannie:O Jezu miłosierdzia! Serce Jezusa, okaż miłosierdzie mojej grzesznej duszy! Daj mi szczerą skruchę serca i głębokie zrozumienie, że najgłębsza nędza najłatwiej spotyka się z Twoim cudownym miłosierdziem.