Rozmyślanie na piątek XXIV tygodnia zwykłego
Jezus wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym.
/Łk 8,1/Jezus otoczony jest przez wielkie rzesze. Dlaczego? Zbawiciel naucza o prawach wiary, a ludzie tak chciwie słuchają, pragną światła wiary i chcą być z Nim, blisko Niego. Ci ludzie, tak spragnieni obcowania z Jezusem i światła Bożego, zawstydzają mnie! Czy mi nie zależy na tym, aby — jeśli tylko obowiązki pozwalają — przebywać z Panem ukrytym w tabernakulum? Przecież Jezus czeka tam na mnie i pragnie, bym przychodziła do Niego w każdej trudności, bym u Niego szukała światła i pociechy. Czy ja wykorzystuję każdą wolną chwilę, aby trwać przy Nim? Czy nie marnuję czasu na zbędne rozmowy, na zajmowanie się cudzymi sprawami, przez co brakuje mi czasu dla Jezusa?
O, Jezu, przecież u Ciebie czuję się najlepiej. Chcę żyć z Tobą, należeć do Ciebie i garnąć się do Ciebie! Tamci ludzie nie wiedzieli, kim jesteś, a Twoja nauka tak ich pociągała. Ja natomiast wiem, że jesteś moim Panem i moim Bogiem, a jednak trzymam się z daleka. Nie, mój Jezu, odtąd postaram się odwiedzać Cię jak najczęściej, jeśli tylko obowiązki na to pozwolą. Przy Tobie i z Tobą moja dusza odnajdzie spokój i szczęście.