![]()
Jubileusz Życia Konsekrowanego na Jasnej Górze – dziękczynienie i nadzieja u stóp Królowej Polski
W dniach 8-9 października 2025 r. na Jasnej Górze odbyły się ogólnopolskie obchody Jubileuszu Życia Konsekrowanego, zorganizowane w duchowej łączności z Rzymem, gdzie trwa światowe spotkanie osób konsekrowanych w ramach Roku Jubileuszowego pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”.Do Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej przybyło ok. 800 sióstr zakonnych z całej Polski, by wspólnie dziękować za dar powołania, modlić się o jego wierność i radykalność oraz prosić o światło dla rozeznających swoją życiową drogę. Wśród uczestniczek obecne były także siostry z naszych różnych wspólnot, które z radością włączyły się w to wyjątkowe wydarzenie.
Każdego dnia centralnym momentem spotkania była Eucharystia sprawowana przed Cudownym Obrazem Matki Bożej, której przewodniczyli kolejno bp Jacek Kiciński CMF – przewodniczący Komisji KEP ds. Życia Konsekrowanego, oraz bp Dariusz Zalewski, biskup pomocniczy diecezji ełckiej.
Ważnym elementem jubileuszowego świętowania była także sesja formacyjna zatytułowana „Prorocy nadziei we współczesnym świecie”. Siostry wysłuchały w jej ramach inspirujących konferencji:
▪️ o. prof. Jarosław Kupczak OP – „Piękny człowiek w Chrystusie” – dominikanin przypomniał, że osoby konsekrowane mają być znakiem nadziei, którą jest sam Chrystus.
▪️ s. Małgorzata Pagacz, nasza współsiostra, podzieliła się refleksją na temat „Życia konsekrowanego jako znaku nadziei” w ujęciu teologalnym [treść konferencji jest już dostępna dla sióstr w naszej „strefie”].
▪️ bp Dariusz Zalewski wygłosił konferencję „Życie konsekrowane i radykalizm ewangeliczny”.
▪️ o. Tomasz Oleniacz SJ mówił o duchowym rozeznawaniu.
▪️ s. Emmanuela Klich OSU przybliżyła temat „Uległości Duchowi Świętemu w ujęciu św. Pawła”.Ważnym duchowym momentem była również Droga Krzyżowa, odprawiona w intencji osób konsekrowanych oraz wszystkich, którzy rozeznają swoje powołanie.
Był to czas łaski, jedności i nadziei – zarówno dla osób konsekrowanych, jak i dla całego Kościoła, który czerpie siłę z ich cichego świadectwa, wiernej służby i modlitwy.