Rozmyślanie na Wielki Piątek
I znowu na innym miejscu mówi Pismo: Będą patrzeć na Tego, którego przebili. /J 19,37/
Wpatruję się w ukrzyżowanego Jezusa. Jego cierpienie, zadane z miłości do mnie, dogłębnie porusza moje serce. Kim jesteś dla mnie, Panie? Jesteś wszystkim! W radości i smutku, gdy grzech mnie przytłacza, a ciemności ogarniają moją duszę, Twój krzyż staje się dla mnie źródłem nadziei i ukojenia. Pragnę kochać Cię miłością bez granic, tak jak na to zasługujesz.
Naucz mnie, Jezu, miłować Ciebie, Twój krzyż, Twoje rany i Twoje Boskie Serce, otwarte dla mnie. Weź moją myśl i przytwierdź ją do Twego krzyża, aby nie błądziła po bezdrożach tego ziemskiego świata. Pozwól mi oprzeć znużoną głowę o to święte drzewo, abym w nim znalazła zapomnienie o ziemskich troskach i, olśniona blaskiem Twojej miłości, wołała ze świętym Pawłem: „Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata” (Ga 6,14).