Rozmyślanie na środę IV tygodnia wielkanocnego
W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie».
/Mt 11, 25-26/Jezus wysławia Ojca Przedwiecznego za to, że wielkie Boże prawdy objawia prostaczkom, a zakrywa je przed pysznymi. Jest to dla nas wezwanie do pielęgnowania najgłębszej pokory. Pan Jezus pragnie zachęcić nasze pyszne serca do tej cnoty najwspanialszymi obietnicami – a nam wciąż tak daleko do jej doskonałości!
Serce pokorne znacznie łatwiej niż pyszne pojmuje wielkość spraw Bożych. Nie szuka ono poklasku, honorów ani poważania; jest wolne od światowej ciekawości i w pełni otwarte na Boże światło. Trzeba wystrzegać się próżności, która objawia się chęcią wiedzy o wszystkim tylko po to, by błyszczeć w oczach innych, imponować otoczeniu i uchodzić za osobę uczoną czy najlepiej poinformowaną.
Czy rzeczywiście jest ci to potrzebne? Nie łaknij nowin i zbędnych wiadomości. Ukryj się w cieniu Boga i żyj sprawami nadprzyrodzonymi. Trzymaj swe serce oraz umysł ponad tym, co ziemskie – wtedy światło Boże prędzej i obficiej je oświeci.