Rozmyślanie na czwartek VI tygodnia wielkanocnego
«Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego».
/J 15, 14-15/„My jesteśmy przyjaciółmi Twoimi, o Jezu!”. Jezus jest mi przyjacielem. Ile ciepła zawiera to słowo: przyjaźń, przyjaciel! W nim mieści się cały ogrom miłości stałej, wiernej, głębokiej i zarazem spokojnej. Jezus jest mi przyjacielem!
Mogę więc, o Jezu, na Ciebie liczyć, przychodzić, do Ciebie zawsze – w chwilach ciężkich, ciemnych, trudnych życia mojego. Mogę, o Jezu, opierać strudzoną głowę o Twe Serce, by w tej Świętej Przyjaźni znaleźć ukojenie i uspokojenie.
Tak dobrze uwierzyć w Ciebie, ufać Tobie i kochać z całego serca, kochać i umierać z miłości Twojej, z miłości ku Tobie.