Rozmyślanie na środę XXI tygodnia zwykłego
Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy, bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa. Tak i wy z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości.
/Mt 23, 27-28/
Czyż nie jestem z tych, którzy są hardzi i pyszni? Czy potrafię rozpoznać, gdzie leży prawdziwa cnota, a gdzie tylko jej pozory? Jak często gonię za widoczną cnotą, szukając poklasku, zamiast pracować nad ofiarnością i czynną miłością bliźniego — tą, którą należy praktykować w ukryciu, bez rozgłosu i oczekiwania na uznanie?
O Panie, nie pozwól, by ktokolwiek wynosił się nade mnie, a ja nad nikogo. Spraw, abym żyła w prawdziwym przekonaniu o mojej małości, bo tylko wtedy moje serce zdoła przyjąć całe piękno cnót Chrystusowych.
O Jezu, pozwól mi być małą — nie czynić niczego dla ludzkiego oka, dla pochwał, dla uznania. Daj mi pracować pod Twoim okiem i tylko dla Ciebie!