Rozmyślanie na piątek XVIII tygodnia zwykłego
Jezus rzekł do swoich uczniów: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje”.
/Mt 16, 24/Jeśli ktoś chce… Oto dobroć Jezusa! On – Pan – mógłby rozkazywać, a jednak pozostawia nam wolną wolę, swobodę decyzji. My -poddani – możemy iść za Nim nie z przymusu, lecz z miłości, z czystej miłości. Możemy też wybrać coś innego – świat, grzech – jeśli tylko chcemy. Pan Jezus nawet na takie szaleństwo z naszej strony pozwala. „Jeśli tylko chcesz!” – mówi. Pragnie dać nam możliwość, byśmy mogli ukochać Go ponad wszystko, byśmy poprzez dobrowolne wyrzeczenie się świata okazali Mu swoją miłość i wybrali Jego drogę.
O Panie, rozumiem teraz głębię Twojej miłości, ukrytą w słowach: „Jeśli kto chce iść za Mną”. Jezu mój, patrz – chcę iść za Tobą dobrowolnie, z miłości, bo wiem, że Ty jesteś moim wszystkim, moim szczęściem, moją radością. Pragnę pocieszać Cię wierną miłością, bo tylu jest takich, którzy nie chcą iść za Tobą, którzy ranią Twoje kochające Serce!
Chcę iść za Tobą z całą siłą mojej woli, nawet jeśli droga, którą mnie prowadzisz, będzie pełna cierpienia. O Jezu, umocnij moją wolę – pragnę iść za Tobą! Bez Ciebie moje życie byłoby puste, bez celu, bez uroku i sensu. Dlatego chcę iść za Tobą. Ty mnie prowadź – nie pytam, dokąd – byle tylko być blisko Ciebie, przy Tobie, Jezu mój, Panie mój i wszystko moje!