Rozmyślanie na środę XXIII tygodnia zwykłego
Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił:
Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.
/Łk 6, 20/Jezus podnosi oczy ku swoim uczniom swoim. Widzi w nich dobrą wolę, pragnienie naśladowania Go i kroczenia Jego śladami, po czym wskazuje im drogę nie tylko do zbawienia, ale i do największej świętości oraz doskonałości. Pan Jezus patrzy również na nas, i pragnie widzieć nas na drodze świętości.
Jak wiele dusz pragnie świętości, lecz nie rozumie, że do niej dochodzi się tylko po twardej i stromej ścieżce. Świętość wymaga nieustannej walki, ciągłego łamania siebie, swojej woli, pychy i dążenia do wygody.
Trzeba pragnąć świętości w czynie, a nie tylko w uczuciach, pragnieniach czy frazesach, ponieważ to jedynie zwodzi biedną duszę, która myśli, że idzie naprzód, ponieważ pragnie. Zapomina jednak, że „piekło jest wybrukowane dobrymi chęciami”, które, niestety, nie prowadzą do działania.
Ukorzmy się przed naszym Jezusem, że tak mało nad sobą pracujemy i tak niedbale wypełniamy swoje obowiązki. Powiedzmy Mu, że odtąd gorliwiej weźmiemy się do pracy i nieustannie będziemy dążyć do świętości!