środa, 06 grudzień 2017 14:28

Z kroniki Zgromadzenia

Fragment reprodukcji obrazu J. Matejki Fragment reprodukcji obrazu J. Matejki
9 grudnia 1937 - Odczyt matki Urszuli o królowej Jadwidze w Rzymie

Matka Urszula stała się gorliwą wielbicielką królowej Jadwigi (1374-1399), odkąd słyszała o niej i zapoznała się z żywym jej kultem w Sieradzu, gdzie urszulanki w 1922 roku podjęły pracę w klasztorze podominikańskim. Kult królowej Jadwigi w ziemi sieradzkiej wiąże się z tym, że Jadwiga Andegaweńska w 1382 roku w Radomsku została wybrana na króla Polski i kolejne zjazdy polskiej szlachty w lutym, marcu, maju i czerwcu 1383 roku, na których obradowano nad szczegółami przyjazdu Węgierki do Polski i ustalono datę jej koronacji, odbywały się właśnie w Sieradzu, także w kościele dominikanów...

Później królowa Jadwiga i Władysław Jagiełło mieli być częstymi gośćmi w klasztorze sieradzkim.

Królowa Jadwiga zmarła w 1399 roku w opinii świętości. Pierwsze starania o wyniesienie jej do chwały ołtarza podjął w 1426 roku arcybiskup gnieźnieński Wojciech Jastrzębiec. W jego dekrecie czytamy słowa: „Z doświadczenia wiemy, że spełniała przeróżne uczynki miłosierdzia, cierpliwości, postów, czuwań oraz innych niezliczonych dzieł pobożnych”. Fundusze zebrane na jego polecenie na proces kanonizacyjny Jadwigi niestety zmieniły swoje przeznaczenie – zużył je Kazimierz Jagiellończyk w wojnie z Krzyżakami. W kolejnych wiekach sprawa beatyfikacji czy kanonizacji królowej Jadwigi schodziła na coraz to dalszy plan. Dopiero w XX wieku na nowo ją podjęto. Do wielkich propagatorów należała właśnie matka Urszula, która w 1933 roku, nawiązując do oficjalnych starań Episkopatu Polski o beatyfikację Jadwigi w tym czasie, wystosowała w artykule pt. Królowa Jadwiga prośbę do absolwentek szkoły pniewskiej, by wspierały tę akcję swoim podpisem. W dniu 9 grudnia 1937 roku zaś matka Urszula wygłosiła w Rzymie przy kościele św. Stanisława odczyt – także w sprawie beatyfikacji królowej Jadwigi. Jej słuchaczami byli przedstawiciele ambasady polskiej, przedstawiciele różnych zakonów męskich – zmartwychwstańców, bazylianów, franciszkanów, benedyktynów, karmelitów, jezuitów, dominikanów, kapucynów, przełożone zgromadzeń żeńskich, profesorowie uniwersytetów papieskich, osoby świeckie. W lutym 1938 roku matka Urszula omawiała sprawę beatyfikacji królowej Jadwigi na audiencji u ks. prymasa Augusta Hlonda.

Na owoce tych starań w latach 30. trzeba było jednak jeszcze długo czekać. Dopiero Ojciec Święty Jan Paweł II, który swego czasu jako metropolita krakowski krzewił kult królowej Jadwigi, polecił w 1979 roku swojemu następcy w urzędzie, kard. Franciszkowi Macharskiemu, by przysłał do Rzymu formalną prośbę o beatyfikację Jadwigi wraz z dokumentacją nieprzerwanego jej kultu. Beatyfikacja królowej Jadwigi odbyła się w Rzymie w dniu 31 maja 1979 roku, zaś kanonizacja 8 czerwca 1997 roku w Krakowie. Matka Urszula była nie tylko gorącą wielbicielką królowej Jadwigi. Obie kobiety mają w swoich świętych żywotach wspólny wątek – obie zostały wyniesione do chwały ołtarzy przez św. Jana Pawła II. Beatyfikacja matki Urszuli była pierwszą beatyfikacją na ziemi polskiej i pierwszą kanonizacją – kanonizacją królowej Jadwigi.

Obie wchodzą w poczet pięciu polskich świętych kobiet…

Oto fragment odczytu matki Urszuli:

Powinniśmy się zastanowić się nad pytaniem: czemu Jadwiga – ta najpiękniejsza, najbardziej kochana i uwielbiana z wszystkich królowych całego ówczesnego świata, ta ofiara całopalna na ołtarzu miłości Ojczyzny, ta promienna postać – dotychczas nie jest otoczona aureolą świętych? Czemu nie króluje z ołtarzy wspaniałych świątyń wznoszonych ku jej czci? Czemu?

Pozwólmy sobie na chwilę sięgnąć myślą do pałaców wieczności, gdzie święci w miłości ze sobą obcują. Może ujrzelibyśmy św. Joannę d’Arc, rozmawiającą przyjaźnie z królową Jadwigą, może usłyszelibyśmy pytanie świętej: czemu, Jadwigo, ty która przecież przez samo nawrócenie Litwy więcej ode mnie zdziałałaś dla sprawy Bożej, nie jesteś otoczona aureolą świętych? Czy naród twój niewdzięczny zapomniał o tobie – zapomniał o ofierze twojej, która była początkiem jego wielkości? A Jadwiga w pokorze swej uśmiecha się słodko i odpowiada: „Jeszcze godzina Boża nie przyszła, czekam i modlę się – a gdy wybije ta godzina, pośpieszę na pomoc narodowi mojemu i w promieniach glorii swej królowej znajdzie on swą drogę, swe wzniosłe przeznaczenie przedmurza chrześcijaństwa i wzmocnię go, by zawsze pozostał „Polonia semper fidelis”.

Powstań Jadwigo, już wybiła godzina – naród twój obudził się z letargu, woła do Ciebie, pragnie ciebie otoczyć aureolą chwały, chce kroczyć promiennym szlakiem twej świętości! Powstań Jadwigo! Ucz nas być ofiarą, ofiarą z naszego szczęścia dla dobra naszej Ojczyzny! (...)

Czego nam brak dzisiaj, by w Polsce było dobrze? O, brak nam miłości! Królowa Jadwiga, która tak kochała Polskę, poświęcała się dla niej, niech nas uczy kochać, jak ona nas kochała. Tak często dbamy przede wszystkim o własne dobro, dążymy do własnego szczęścia, choćby kosztem cudzego. Czy miłość jeszcze istnieje na ziemi? Tu i ówdzie drga czysty jej płomyczek… ale na ogół… Miłość ziemska nie oparta na miłości Bożej, na wierze i moralności łączy dziś serca, - ale miłość taka nie tworzy rodziny – rozdwaja ją, niszczy ją, Niech naród, wpatrzony w przykład Jadwigi, uczy się miłością Bożą, zaparciem się siebie tworzyć rodziny wielkie, silne w wierze i moralności, na których opierać by się mogła Ojczyzna, bo bez takich rodzin nie ma silnego państwa. (…)

I dlatego pragnijmy kanonizacji Królowej Jadwigi! Kanonizacja ta miałaby dla Polski pod każdym względem doniosłe znaczenie. Pod względem religijnym – dałaby nam świętą Orędowniczkę w niebie. Chyba wśród całego pocztu świętych polskich – ona przede wszystkim byłaby pośredniczką między narodem polskim i Bogiem. (…)


(przedruk w: Dzwonek św. Olafa, 1938, nr 2, s. 24-30)

Opracowanie na podstawie:
Jarosław Nikodem, Jadwiga. Król Polski, Wrocław 2009
żywot św. Jadwigi na stronie  brewiarz.pl

O początkach pracy urszulanek w klasztorze sieradzkim

O zabytkowym kościele klasztoru sieradzkiego i pamiątkach związanych z królową Jadwigą

strona klasztoru sieradzkiego




Czytany 311 razy Ostatnio zmieniany środa, 06 grudzień 2017 14:55
Więcej w tej kategorii: « Z kroniki Zgromadzenia