Ad maiorem Dei gloriam!
Na większą chwałę Boga!
Na większą chwałę Boga!
Wsłuchane w Chrystusowe ''pragnę'', siostry odpowiadają na miłość Bożego Serca oddając się Mu całkowicie i bez zastrzeżeń, aby On sam mógł przedłużać w nich i przez nie swoją misję zbawczą. Pragną żyć coraz pełniej dla Chrystusa i Jego Ciała, którym jest Kościół, poświęcając wszystkie swe siły szerzeniu Królestwa Bożego na ziemi.
Konstytucje Zgromadzenia p.3
W centrum duchowości urszulanki znajduje się Serce Jezusa Konającego, którego kontemplacja jest naszym pierwszym zadaniem. Wpatrywanie się w Nie, wsłuchiwanie się w Jego Pragnę wypowiedziane na krzyżu, ma prowadzić nas do życia według Jego pragnień. Do całkowitego i bezwarunkowego oddania się Bogu oraz do kontynuowania Jego zbawczej misji. Codzienne życie modlitwy jest dla każdej z nas czasem i miejscem napełniania się nieskończoną miłością Boga, która integruje nasze życie i udziela się tym, do których jesteśmy posłane.
Matka Chrystusa i Matka Kościoła, oddana całkowicie osobie i dziełu swego Syna, jest dla każdej urszulanki Serca Jezusa Konającego wzorem oddania się Bogu i ludziom. Zgromadzenie pragnie realizować swą misję pod kierunkiem i macierzyńską opieką Tej, którą czci jako Gwiazdę Morza. Słowa Maryi: ''Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa'' - są hasłem Zgromadzenia
Konstytucje Zgromadzenia p.13
Maryja Służebnica Pańska jest dla każdej z nas wzorem wiary, oddania się Bogu oraz dyspozycyjności w przyjmowania i pełnieniu Jego woli. Pragniemy jak Ona, być otwarte na działanie Ducha Świętego, czujne na znaki czasu i zaangażowane w służbę Bogu i człowiekowi. Zobacz film
Wdzięczne za łaskę powołania, w Bogu pokładają nadzieję, z Niego czerpią radość i stałą pogodę ducha; głoszą w ten sposób ludziom Dobrą Nowinę, że Bóg jest miłością i źródłem największego szczęścia.
Konstytucje Zgromadzenia p.12
Pociągnięte miłością Chrystusa i autentycznie zafascynowane Jego Osobą, czujemy się uzdolnione do przeżywania codzienności z radością i zaangażowaniem. Pragniemy postrzegać rzeczywistość w duchu wiary i zaufania widząc w niej przejaw woli Bożej. Urszulańska pogoda ducha, niezależna od zewnętrznych okoliczności, ma wypływać z głębokiego życia wewnętrznego, a jej Źródłem jest sam Bóg.
Uczestniczenie w Ofierze Mszy św. i adoracja Chrystusa Eucharystycznego stają się centrum życia osobistego i wspólnotowego sióstr. Razem z Chrystusem w Duchu Świętym siostry wielbią Ojca i czerpią z Eucharystii miłość, aby dzielić się nią ze wspólnotą i z braćmi.
Konstytucje Zgromadzenia p.6
Eucharystia stanowi niezastąpiony punkt centralny naszego dnia. Prowadzi każdą z nas do pogłębienia komunii z Chrystusem Oblubieńcem, a także podkreśla paschalny charakter naszego życia. Pomaga nam w pogłębianiu osobistej przyjaźni z Chrystusem oraz składaniu siebie razem z Nim w ofierze. W ten sposób nasze życie, karmione Eucharystią, adoracją i słowem Bożym może owocować zaangażowaniem apostolskim.
Miłość Chrystusowa zjednoczyła siostry we wspólnocie wiary, która wzrasta i rozwija się biorąc za wzór i czerpiąc moc z Tajemnicy Trójcy Świętej. Wspólnota ta wszczepiona w Chrystusa, w jedności z Ojcem, umocniona darami Ducha Świętego i zespolona Eucharystią pragnie uobecniać prawdę, że Bóg jest miłością.
Konstytucje Zgromadzenia p.63
Konsekracja, która jednoczy każdą z nas z Chrystusem, jednoczy nas także pomiędzy sobą i jest przeżywana w codziennym życiu. To właśnie we wspólnocie w szczególny sposób możemy doświadczyć obecności samego Boga. Codziennie każda urszulańska wspólnota pragnie zgłębiać prawdę słów: Zgromadziła nas w jedno miłość Chrystusowa. Gdzie jest miłość wzajemna i jednomyślność, tam jest Bóg.
Jezus Chrystus, poddany Ojcu, cichy i pokorny sercem, uczy nas życia w duchu prawdy, prostoty i służby. Zgodnie z wolą Świętej Urszuli, naszej Matki Założycielki, pokora ma być charakterystyczną cechą naszego Zgromadzenia.
Konstytucje Zgromadzenia p.7
Świadomość, że wszystko jest darem, a także uznanie, kim jest człowiek wobec Boga, stworzenie wobec Stwórcy, pomaga nam żyć w postawie pokoju i zaufania. Pokora, o którą codziennie się modlimy, ma się przejawiać w naszych wzajemnych relacjach, w życiu w prawdzie, w postawie służby, w umiejętności dostrzegania dobra w innych oraz w umiłowaniu zwyczajności i prostoty.
